http://clubfreelove.com/wp/bb/ Love is all around. en Tue, 07 Sep 2010 11:48:42 +0000 http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=156#post-6497 Sat, 22 May 2010 00:24:58 +0000 GiftZeZr 6497@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p><a href="[url=http://www.uppicweb.com/show.php?id=8dd3dbb577a908cdc1c6034a49db75ad"><img src="http://www.uppicweb.com/x/i/ia/9khui.jpg"></a>]<a href="http://www.uppicweb.com/show.php?id=708ad834ac924536de02802977226fd8"><img src="http://www.uppicweb.com/x/i/ih/whhhh.jpg"></a>[/url]<a href="[url=http://www.uppicweb.com/show.php?id=136630c465811c019040a0b416605ba3"><img src="http://www.uppicweb.com/x/i/ir/kmjgyu.jpg"></a>]<a href="http://www.uppicweb.com/show.php?id=790366407a84697c4cf6af9b799c1103"><img src="http://www.uppicweb.com/x/i/iq/kxgib.jpg"></a>[/url]<a href="[url=http://www.uppicweb.com/show.php?id=454712502b4a3d4f33758e99b62775a6"><img src="http://www.uppicweb.com/x/i/ti/7pkjg.jpg"></a>]<a href="http://www.uppicweb.com/show.php?id=a55475d73648a49109753f99c048ce61"><img src="http://www.uppicweb.com/x/i/id/1mnvc.jpg"></a>[/url]</p> <p>ชื่อ : กิ๊บ คับ<br /> อายุ : 21 ปี<br /> ส่วนสูง : 160 ซม.<br /> น้ำหนัก : 56 กก.<br /> E-mail:/kdfh;pot <a href="mailto:mchutitma@live.com">mchutitma@live.com</a> </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=73#post-4113 Wed, 04 Nov 2009 18:35:49 +0000 iam.mam 4113@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>แฟน ๆ ฟรีเลิฟคงเริ่มคุ้นกันแล้วใช่มั้ย<br /> ท้ายเล่มของฟรีเลิฟแต่ละเล่มจะมีโซน New Friend<br /> ซึ่งเป็นการแนะนำเพื่อนใหม่ให้ได้รู้จักกัน<br /> และตอนนี้เพื่อนใหม่ทุกคนที่ได้ลงหนังสือฟรีเลิฟมาแล้ว<br /> ก็จะได้มารวมตัวทำความรู้จักกับทุก ๆ คน<br /> ที่ clubfreelove.com<br /> ที่หน้า New Friend ด้วย<br /> ใครอยากได้เพื่อนใหม่ แวะไปทักทาย ทำความรู้จักกันได้เลย</p> <p>ส่วนใครที่อยากเป็น 1 ใน New Friend<br /> รีบโพสต์รูป และประวัติลงในกระทู้นี้ด่วน<br /> กติกามีอยู่ว่า...<br /> 1.โพสต์รูปที่คิดว่าเท่เก๋ที่สุด 1 รูป (ไซน์อย่าเล็กมากน้า)<br /> 2.ข้อมูลทุกข้อตามนี้...ขอให้ตอบให้ครบ<br /> - ชื่้อ นามสกุล<br /> - ชื่อเล่น<br /> - อายุ<br /> - การศึกษา<br /> - ผลงานฟรีเลิฟเล่มที่ชอบที่สุด<br /> - ฝากบอกเพื่อน ๆ ชาวฟรีเลิฟว่า...<br /> 3.น้องคนไหนที่ได้รับเลือกให้ลงหนังสือฟรีเลิฟ พี่ ๆ ทีมงานจะติดต่อกลับไป<br /> เพื่อขอที่อยู่ สำหรับจัดส่งหนังสือเล่มที่น้องได้ลงให้ฟรีทันที 1 เล่มถึงบ้านเลย</p> <p>3...2...1...เริ่มได้!!</p> <p>ป.ล.น้องๆที่โพสต์แล้วพี่ขอย้ายมาไว้ที่กระทู้นี้รวมกันเลยน้า<br /> ตกหล่นใครไปขออภัยด้วยจร้า<br /> แวะมาโพสต์กันเพิ่มได้เลย...ถ้าพี่ทำของใครตกหายไปนะจ๊ะ </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=170#post-6620 Tue, 31 Aug 2010 18:53:27 +0000 zom kung 6620@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>คือว่าจะลงรูปอ่ะคั๊บ</p> <p>สมัครสมาชิคแล้ว ลงรูป ไปที่ไหนคั๊บ </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=72#post-4110 Wed, 04 Nov 2009 18:31:22 +0000 iam.mam 4110@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>ใครเคยอกหัก ลองอ่านดูนะ<br /> .....<br /> มีชายหญิงคู่หนึ่งรักกันมาก คบกันมา 3 ปี<br /> ทั้ง 2 ตกลงจะแต่งงานกัน<br /> เมื่อกำหนดวันเรียบร้อย ฝ่ายชายเองก็รอคอยวันที่จะแต่งงาน<br /> ต่อมาไม่นานฝ่ายชายรู้ข่าวว่า คู่รักของตนแต่งงานกับคนอื่นอย่างกะทันหัน<br /> โดยฝ่ายหญิงเองก็เต็มใจ ไม่ได้ถูกบังคับแต่อย่างใด<br /> เมื่อได้ทราบข่าว เขาทั้ง งง และ เสียใจ มาก<br /> ร้องไห้ไม่กินไม่นอน ไม่นานก็ป่วยหนักเพราะตรอมใจ </p> <p>เวลาผ่านไป ฝ่ายชายป่วยหนักขึ้นเรื่อยๆไปหาหมอเท่าไหร่ก็ไม่ดีขึ้น<br /> ขณะที่นอนซมอยู่ที่บ้านนั้น<br /> มีหลวงตาแก่ๆผ่านมา<br /> เมื่อมาถึงหลวงตาหยุดอยู่ที่หน้าบ้าน แล้วมองเข้าไปในบ้านจึงเคาะประตู<br /> เด็กรับใช้ออกมาเปิดประตูพบว่า เป็นพระ<br /> จึงบอกว่า ไม่ทำบุญนิมนต์ข้างหน้า<br /> หลวงตายิ้มอย่างมีเมตตาแล้วพูดว่า อาตมาไม่ได้มาบิณฑบาต<br /> ในบ้านมีคนป่วยใช่มั้ย อาตมาพอมีความรู้ทางด้านการแพทย์นิดหน่อย<br /> ไม่รู้จะพอช่วยได้รึปล่าว<br /> เด็กรับใช้ได้ฟังก็อึ้งแต่ก็บอกว่าตัดสินใจเองไม่ได้ ต้องขอไปถามเจ้านายก่อน<br /> เด็กรับใช้เดินเข้าไปในบ้านถามเจ้านาย<br /> เจ้านายตอบอย่างตัดรำคาญว่าอยากเข้ามา ก็เข้ามา! </p> <p>เมื่อหลวงตาเข้าไปพบที่ห้องนอนพบว่า<br /> ชายคนดังกล่าวนอนอย่างหมดอาลัยตายอยากอยู่บนเตียง<br /> สีหน้าซีดเซียว ร่างกายซูบผอมประหนึ่งครึ่งคนครึ่งศพ<br /> เด็กรับใช้นำน้ำมาถวายหลวงตา พร้อมจัดเก้าอี้ถวายข้างๆเตียงของชายคนนั้น </p> <p>หลวงตายิ้มแล้วพูดว่าอาการหนักเลยนะ<br /> ชายคนนั้น นิ่งเงียบไม่สนใจในสิ่งที่หลวงตาพูด<br /> หลวงตาตรวจอาการพอเป็นพิธี จึงกล่าวว่า โทรมมากเลยนะ<br /> ชายคนนั้นไม่สนใจ หลวงตาบอกว่าไม่เชื่อ ลองมองที่กระจกสิ<br /> ชายคนนั้นไม่สนใจ แต่ขณะที่หางตาชายไปที่กระจกแต่งตัวในห้องนอน </p> <p>เขามองเห็นภาพของคนที่รักอยู่ในนั้น<br /> ไม่นานภาพของคนรักก็ค่อยๆจางหายไป<br /> กลายเป็นภาพทิวทัศน์ชายทะเล<br /> ที่ชายทะเลแห่งนั้นเงียบสงบ ไม่มีคนผ่านไปมา<br /> ขณะที่ชายคนที่ป่วยนั้น มองภาพในกระจกด้วยความสนใจนั้น</p> <p>เขาพบว่า มีศพหญิงสาวนอนเปลือยกายอยู่ที่ชายหาด<br /> เวลาผ่านไปสักครู่ มีชายคนหนึ่งเดินผ่านมา<br /> เขามองเห็นศพหญิงคนนั้นด้วยความรังเกียจ แล้วเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว</p> <p>ต่อมาพักใหญ่มีชายอีกคนหนึ่งเดินผ่านมา เขามองเห็นศพนั้น<br /> เขาสงสารจึงถอดเสื้อนอกออกมาคลุมร่างของหญิงคนนั้น แล้วเดินจากไป</p> <p>พักใหญ่ๆอีกเช่นกัน มีชายอีกคนเดินผ่านมา<br /> เขาพบคนนอนมีผ้าคลุมอยู่ จึงเปิดออกดู เมื่อพบว่า เป็นศพ<br /> ด้วยใจสงสาร จึงจะฝังให้เรียบร้อย แต่ก็ไม่มีเครื่องมือจะขุด<br /> เขาจึงตัดสินใจใช้มือทั้ง 2 ข้างๆ ค่อยๆกอบทรายขึ้นมา<br /> เขาทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนเย็น<br /> พอได้หลุมใหญ่พอสมควร<br /> จึงได้ฝังศพผู้หญิงคนนั้นเรียบร้อยแล้วจากไป </p> <p>จากนั้นภาพในกระจกก็เปลี่ยนเป็นภาพของศพหญิงคนนั้น<br /> และก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นภาพของหญิงคนรัก เขาได้เห็นก็ตกใจ </p> <p>พอสักพัก ก็ปรากฏเป็นภาพชายคนที่ 2<br /> แล้วก็ค่อยๆจางหายไป เหลือแต่เงาของตัวเองในกระจก </p> <p>ทันใดนั้นหลวงตาพูดว่า ทีนี้เข้าใจรึยัง ศพนั้นคือคู่รักของโยม<br /> ชายคนที่ช่วยฝังศพเธอ ผูกวาสนากับเธอหนึ่งชาติ<br /> ชาตินี้เธอเลยแต่งงานกับเขา ส่วนโยมช่วยคลุมศพเธอ<br /> จึงผูกวาสนา 3 ปี ตอนนี้ครบ 3 ปี วาสนาสิ้นแล้วก็ต้องจากกัน </p> <p>เมื่อชายคนนั้นฟังจบก็กระอักเลือดออกมา<br /> เด็กรับใช้ตกใจมาก<br /> หลวงตายิ้มแล้วบอกว่า โยมรอดแล้ว<br /> เมื่อกี้โยมกระอักเลือดเอาเลือดเสียออกมาแล้ว<br /> ต่อมาไม่นานชายคนนั้นก็ได้ออกบวชในที่สุด </p> <p>^_^ คนเราเจอกัน ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ<br /> ความสัมพันธ์ พ่อ , แม่ , พี่ , น้อง ,<br /> ญาติ , เพื่อน , ศัตรู , คนรัก ฯลฯ<br /> ไม่ใช่ของเลื่อนลอย </p> <p>ป.ล.ขออภัยน้อง ๆ ที่เคยมาเม้นท์กันเอาไว้ในกระทู้นี้<br /> พอดีตอนนี่จัดระเบียบความเรียบร้อยกันนิดหน่อย...เลยขออนุญาตลบกระทู้เก่าไป<br /> ย้ายมาใหม่ห้องนี้...ไม่โกดกันนะ ^ ^ </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=5#post-8 Thu, 20 Aug 2009 17:23:09 +0000 maiiz_diiz 8@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>เค้าชื่อใหม่น๊า เพศ ดี้</p> <p>เรียนยู๋เอสแบค นนท์ฯปี3 การโรงแรมข๊ะ</p> <p>ติดต่อดะที่ raktomza.hi5.com </p> <p> <a href="mailto:rak_ning_jung@hotmail.com">rak_ning_jung@hotmail.com</a></p> <p>สถานะร๋อ เฮ้อ โสดดดด สนิ๊ด...สนิด</p> <p>แย้วเจอกัลน๊าข๊ะ </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=67#post-4105 Wed, 04 Nov 2009 17:45:31 +0000 iam.mam 4105@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>น้อง ๆ ที่สนใจอยากขึ้นปกฟรีเลิฟ<br /> โพสรูป และประวัติด่วนที่กระทู้นี้น้า</p> <p>1.ชื่อ<br /> 2.อายุ<br /> 3.ส่วนสูง<br /> 4.น้ำหนัก<br /> 5.อีเมลสำหรับติดต่อกลับ</p> <p>ป.ล.กระทู้นี้เฉพาะโพสต์รูปสำหรับสมัครเป็น model ขึ้นปกเท่านั้นน้า</p> <p>วิธีการโพสต์รูป</p> <p>1. ขนาดรูป ขอเป็นสักประมาณ 260x347 พิกเซลนะ<br /> (แนะนำให้ย่อขนาดรูปในโปรแกรม PhotoScape..จะง่ายและดีที่สุดจร้า)<br /> 2. คลิกเข้าไปที่ <a href="http://www.uppicweb.com" rel="nofollow">http://www.uppicweb.com</a><br /> 3. แล้วก็กดไปที่ Uplaod รูป<br /> 4. กด Browseเลือกรูปนะจ๊ะ<br /> 5. แล้ว Uplaod pic เลยจร้า<br /> 6. จากนั้นมันจะขึ้นหน้าต่างมาใหม่ ให้ก็อป โค้ดช่องที่ 4<br /> ที่เขียนว่า BB Code [full image]: อ่ะจ๊ะ<br /> 7. เอาโค้ดที่ได้มาแปะลงตรงที่อยากให้รูปโชว์<br /> 8. แค่นี้เป็นอันจบพิธีจร้า</p> <p>เครดิต : พี่ก๊อปวิธีการสอนมาจากวิววิวนะจ๊ะ </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=163#post-6558 Fri, 18 Jun 2010 10:40:45 +0000 jennyjira 6558@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p><a href="http://www.uppicweb.com/show.php?id=f5e77a991d48be5911fcc9206c895410"><img src="http://www.uppicweb.com/x/i/iy/rjnpf.jpg"></a><br /> <font size="1">Thanks: <a href="http://www.uppicweb.com">ฝากไฟล์รูปฝาก</a> <a href="http://www.insurebroker.net">สินมั่นคงประกันภัย</a></font></p> <p>อยากให้รู้ว่า...รักเธอ<br /> By : ตะเกียงไม้<br /> ราคา 165 บาท</p> <p> “กิ่งก้อย” สาวห้าวยอดนักรักผู้ไม่เคยรู้ว่าหัวใจตัวเองสิ้นสุดที่ตรงไหน<br /> “โอ” สาวรุ่นพี่ผู้เกิดมาในครอบครัวที่มีชื่อเสียงในสังคม เธอจะทำอย่างไรเมื่อหัวใจไม่อาจมีรักต้องห้ามได้<br /> “ฟาง” หญิงสาวที่ทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ เธอไม่เคยรักใครจากหัวใจ จนกระทั่งได้มาพบ “กิ่งก้อย”<br /> “โน้ต” ชายแท้ 100% ผู้เพียบพร้อมและมีหัวใจที่รักจริง<br /> เรื่องราววุ่น ๆ ของทั้งสี่จะจบลงอย่างไร<br /> คนที่ถูกรัก<br /> คนที่แอบรัก<br /> คนที่เรารัก<br /> หรือคนที่เรารักไม่ได้<br /> แล้วคุณละอยากมีรักแบบไหน </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=169#post-6606 Fri, 13 Aug 2010 22:58:39 +0000 nanroes 6606@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>1.ความบังเอิญแห่งโชคชะตา<br /> ภายในโรงอาหารของโรงเรียนสตรีสมรวิทยา ที่ตอนนี้แน่นขนัดไปด้วยนักเรียนที่ออกมาต่อคิวซื้ออาหารกินในช่วงพักกลางวัน ที่โต๊ะอาหารด้านนอกตัวอาคารนักเรียนชั้นม.4กลุ่มหนึ่ง กำลังสนุกสนานอยู่กับการกินและพูดคุยกันตามประสาวัยรุ่น เอมิกาเดินถือจานข้าวมาถึงเป็นคนสุดท้าย แต่พอเธอจะนั่งลงตรงที่ว่างก็ถูกเพื่อนๆในกลุ่มร้องห้าม<br /> “นี่ ยัยเอม ย้ายมานั่งตรงนี้เดี๋ยวนี้นะ”<br /> “อ้าว!ทำไมล่ะ”เอมิกาถามอย่างงงๆ<br /> “ก็หล่อนนั่งบังวิวดีๆอยู่ไงล่ะย่ะ”เพื่อนสาวว่าพร้อมกับพยักเพยิกหน้าชวนให้เอมิกาหันไปมอง<br /> ที่โต๊ะด้านหลังของเธอ สาวหล่อดาวประจำโรงเรียนกำลังหัวเราะเฮฮาอยู่กับเพื่อนๆห้องเดียวกัน โดยมีสาวสวยระดับนางแบบนิตยสาร2คนนั่งขนาบข้าง เอมิกาเข้าใจความหมายของเพื่อนๆเธอจึงเปลี่ยนที่นั่งไปนั่งที่หัวโต๊ะแทน เอมิกาแอบเหล่สาวหล่อคนนั้นอยู่เป็นระยะๆอย่างอดชื่นชมในความหล่อไม่ได้ พร้อมกับฟังข่าวสารต่างๆเกี่ยวกับดาวโรงเรียนคนนี้จากเพื่อนไปด้วย<br /> เกศสุรี ลูกสาวเจ้าของโรงแรมชื่อดังเป็นนักเรียนดีเด่นทั้งทางด้านกีฬาและการเรียน ที่ได้ไม่ต่ำกว่า4.00 ทุกปี เธอป๊อบปูล่ามากในหมู่นักเรียนสาวๆ ด้วยหน้าตาที่หล่อคมเหมือนหนุ่มเกาหลี แถมที่บ้านก็ยังรวยอีกด้วย เรียกว่าสวยหล่อครบสูตร จนสาวๆอยากจะได้เป็นแฟน แล้วมันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นในโรงเรียนสตรีแห่งนี้ เอมิกานั่งกินไปฟังเพื่อนๆเม้าส์เรื่องผู้หญิงคนใหม่ของเกศสุรี ที่พวกเพื่อนๆเธอไม่ปลื้มเอาเสียเลย เอมิกาเหลือบไปมองสาวสวยทั้งสองคนอย่างสงสัยว่าคนไหนคือแฟนคนล่าสุดของเกศสุรี่ แต่จะเป็นใครก็ช่างเถอะ เพราะถึงยังไงเธอก็ไม่สนใจอยู่แล้ว<br /> “อ้าว!เอมอิ่มแล้วหรอ”เพื่อนเอ่ยถามเมื่อเห็นเธอลุกขึ้นเก็บจานข้าวของตัวเอง<br /> “อืม ฉันจะขึ้นห้องเลยนะ สอบตอนเช้าเสร็จแล้ว เดี๋ยวจะต่อตอนบ่ายอีก ฉันจะขึ้นไปอ่านเตรียม”เธอว่า<br /> “แล้วว่านี้ แกจะไปคาราโอเกะฉลองสอบเสร็จกับพวกเรามั้ยล่ะ”<br /> “ไม่ล่ะ ขี้เกียจ ช่วงนี้ฉันไม่อยากไปไหน เอาเป็นว่าถ้าวันไหนจะไป ฉันจะโทรนัดนะ”พูดจบเอมิกาก็ถือจานข้าวกลับเข้าไปในโรงอาหาร ทิ้งให้พวกเพื่อนๆมองตามหลังอย่างแปลกใจ เพราะหลายวันมานี้เอมิกาปฏิเสธที่จะไปเที่ยวกับเพื่อน ไม่เหมือนเมื่อก่อนนั้นเอง</p> <p> เอมิกากลับมาถึงบ้านก็รีบเปิดคอมพิวเตอร์ท่องอินเทอร์เน๊ตทันที เธอเข้าโปรแกรมmsnเพื่อคุยกับเพื่อนในโลกออนไลน์ที่รู้จักกันโดยบังเอิญ จากการแอดอีเมลมาผิด แล้วนี่ก็เป็นสาเหตุว่าทำไมเอมิกาปฏิเสธที่จะไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนๆ<br /> [someone]say:ฮัลโหลๆมีใครอยู่มั้ย<br /> เอมิกาทักทาย แล้วรอสัญญาณการติดต่อจากฝ่ายตรงข้ามอย่างใจจดใจจ่อ<br /> ขอบคุณถ้าฟ้าฝนจะเป็นใจ say:ทำไมวันนี้กลับบ้านเร็วจัง บียังอยู่บนทางด่วนอยู่เลย<br /> แล้วเพื่อนทางอินเทอร์เน๊ตก็ติดต่อกลับมา<br /> [someone]say:ก็วันนี้สอบวันสุดท้ายปิดเทอมแล้ว นี่บีออนเอมทางมือถือหรอ<br /> ขอบคุณถ้าฟ้าฝนจะเป็นใจ say:ครับ<br /> [someone]say:วันนี้เพื่อนชวนไปคาราโอเกะอีกแล้ว<br /> ขอบคุณถ้าฟ้าฝนจะเป็นใจ say:แล้วทำไมไม่ไปล่ะ ใครๆก็ไปฉลองปิดเทอมกันทั้งนั้น<br /> [someone]say:ไม่ล่ะ เอมอยากคุยกับบีมากกว่า แต่ถ้าเอมรบกวนบี ก็ขอโทษด้วยนะ<br /> ขอบคุณถ้าฟ้าฝนจะเป็นใจ say:เปล่าไม่เป็นไร บีกำลังเซ็งอยู่พอดีเลย<br /> [someone]say:เซ็งเรื่องอะไรหรอ ไม่เคยเห็นบีเป็นแบบนี้เลย<br /> ขอบคุณถ้าฟ้าฝนจะเป็นใจ say:เบื่อไปทุกอย่าง ชีวิตบีเหมือนโดนตีกรอบเลยเอม<br /> [someone]say:ไม่เอาน่า อย่าคิดมากเลย พวกเรายังเป็นวัยรุ่นอยู่นะ อย่าเพิ่งเซ็งชีวิตสิ<br /> ขอบคุณถ้าฟ้าฝนจะเป็นใจ say:ฮะ<br /> [someone]say:แล้วทอปิคหน้าเอม(ขอบคุณถ้าฟ้าฝนจะเป็นใจ)มันหมายความว่ายังไงหรอ<br /> ขอบคุณถ้าฟ้าฝนจะเป็นใจ say:อ๋อ ชื่อเพลงน่ะ แต่ว่ามันเป็นเพลงเก่านะ สมัยรุ่นพี่เราได้เลยมั่ง เพราะนะความหมายก็ดีด้วย บังเอิญบีไปโหลดเพลงแล้วเจอก็เลยลองเอามาฟัง<br /> [someone]say:อยากฟังจัง<br /> ขอบคุณถ้าฟ้าฝนจะเป็นใจ say:มันอยู่ในเครื่องที่บ้าน เอาไว้ถึงบ้านแล้วบีจะส่งให้นะ<br /> [someone]say:แต๊งๆกำลังอยากได้เพลงใหม่ๆฟังอยู่พอดี ปิดเทอมแล้วไม่รู้จะไปไหน เพื่อนที่ห้องชวนไปก็ไม่อยากไปกับมันซะงั้น<br /> ขอบคุณถ้าฟ้าฝนจะเป็นใจ say:ปิดเทอมเบื่อไปเที่ยวกับเพื่อนหรอ งั้นปิดเทอมนี้พวกเรานัดเจอกันดีมั้ย<br /> เอมิกาอ่านข้อความตอบกลับของเพื่อนทางอินเทอร์เน็ต รู้สึกลังเลใจแต่ก็ดีใจอยู่ไม่น้อยที่จะได้เห็นหน้าเพื่อนใหม่คนนี้<br /> [someone]say:เอาอย่างนั้นก็ได้ บีนัดมาเลย แล้วเรามาเจอกัน<br /> ...................................................................<br /> ภายในห้องนอนสีชมพูหวาน เอมิกากำลังนั่งจ้องกองเสื้อผ้าที่เธอเพิ่งขนเอาออกมาจากตู้อย่างเอาเป็นเอาตาย วันนี้เป็นวันสำคัญของเธอเสียด้วย เธอต้องไปพบกับเพื่อนในอินเทอร์เน็ตตามที่นัดกันไว้ให้ทันก่อน11โมงเช้าให้ได้ แต่นี่ปาเข้าไป9โมงกว่าแล้ว เธอยังเลือกหาเสื้อผ้าที่จะใส่ไปไม่ได้เลย ทั้งๆที่ปกติเวลาออกไปไหนกับเพื่อนจะหยิบจับชุดไหนมาใส่ได้สบายๆอยู่แล้ว แต่แล้วทำไมวันนี้เธอกลับคิดไม่ตกว่าจะใส่ชุดไหนดี นี่แค่การนัดพบเพื่อนธรรมดานะ ไม่ใช่ไปเดทสักหน่อย จะคิดให้มากเรื่องไปทำไม เอมิกาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนที่จะตัดสินใจเลือกเอาชุดตัวเก่งมาใส่ เพื่อไม่ให้เสียเวลาไม่มากกว่านี้อีก<br /> กว่าเอมิกาจะฝ่าการจราจรที่ติดขัดในกรุงเทพมหานครเพื่อมาให้ถึงจุดหมาย ก็ปาเข้าไป11โมงกว่าแล้ว เธอรีบตรงไปที่ร้านมิสเตอร์โดนัทซึ่งเป็นสถานที่นัดพบทันที วินาทีแรกที่เอมิกาก้าวเท้าเข้าไปในร้าน เธอกวาดสายตามองทุกคนที่อยู่ในร้านอย่างคาดหวังว่า เพื่อนของเธอคนนั้นจะยังนั่งรอเธออยู่ แต่ว่าคนไหนล่ะ คือเพื่อนทางอินเทอร์เน็ตของเธอ ในเมื่อร้านนี้ก็กว้างแถมคนก็เยอะอีกด้วย<br /> ‘พรุ่งนี้เจอกันที่ร้านมิสเตอร์โดนัทที่สยามตอน11โมงนะ’<br /> เอมิกามองนาฬิกาข้อมืออีกครั้ง ตอนนี้มันบอกเวลาว่า11.45น. แน่นอนเธอมาสาย เอมิกาค่อยๆเดินเข้าไปภายในร้านพร้อมกับสอดสายตามองหาอีกครั้ง แต่ก็ไม่เห็นว่าจะมีใครที่น่าจะใช่เพื่อนที่นัดเธอมาเลยสักคน<br /> “ขอโทษนะค่ะ ใช่เอมรึเปล่า”เสียงหนึ่งดังขึ้นที่ด้านหลังของเธอ<br /> เอมิกาดีใจที่เพื่อนคนนั้นเอ่ยทักเธอและยังรอเธออยู่ เธอรีบหันหลังไปตอบรับทันที<br /> “บีใช่มั้ยค่ะ”<br /> แต่เพียงแค่เอมิกาเห็นใบหน้าที่ซ่อนอยู่ภายใต้หมวกแก๊ปก็ถึงกับตะลึงตาค้าง เพราะคนที่เอ่ยทักเธออยู่ตรงหน้านี้คือ เกศสุรี สาวหล่อดาวโรงเรียนของเธอนั้นเอง!<br /> เกศสุรีส่งยิ้มบางๆให้ก่อนที่จะพยักหน้าแทนคำตอบ เอมิกายังคงยืนอึ้งอยู่กับที่ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเพื่อนทางอินเทอร์เน็ตที่เธอคุยด้วยทุกวัน จะเป็นเกศสุรีสาวหล่อดาวประจำโรงเรียนคนนี้<br /> “นั่งก่อนสิ จะกินน้ำอะไรมั้ย เดี่ยวบีเดินไปสั่งให้”เสียงของเกศสุรีทำให้เอมิกาตื่นจากภวังค์<br /> “อะ...เอ่อ...ค่ะ อะไรก็ได้”เอมิกานั่งลงตามคำชวนของเกศสุรีอย่างเกร็งๆ<br /> เธอมองตามแผ่นหลังบางที่เดินออกไปซื้อน้ำที่เคาร์เตอร์อย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง สักพักเกศสุรีก็กลับมาพร้อมกับน้ำชาเย็นสองแก้ว<br /> “ไม่รู้ว่าเอมชอบกินน้ำอะไร บีเลยสั่งอย่างที่บีชอบมา คงไม่ว่ากันนะ”เกศสุรีว่าพร้อมกับส่งแก้วน้ำให้เธอ<br /> “มะ...ไม่เป็นไร”เอมิการับแก้วน้ำมาอย่างเก้ๆกังๆ<br /> “เป็นอะไรไปหรอเอม ทำไมไม่เห็นเหมือนกับที่บีเคยคุยอด้วยเลย”เกศสุรีถามเมื่อสังเกตเห็นอาการเกร็งของอีกฝ่าย<br /> “เอ่อ...เอมไม่รู้นี่ ว่าบี...จะเป็นคนที่เป็นดาวโรงเรียนเอมนี่นา”เอมิกาตอบซื่อๆ<br /> “อ้าว!นี่พวกเราเรียนอยู่ที่เดียวกันงั้นหรอ”เกศสุรีแปลกใจไม่น้อย<br /> เอมิกาพยักหน้าแทนคำตอบ แล้วเธอก็ยังอึ้งอีกครั้งเมื่ออีกฝ่ายปล่อยเสียงหัวเราะออกมา<br /> “ฮ่าๆ ให้ตายเถอะ มิน่าล่ะถึงรู้เรื่องที่โรงเรียน”เกศสุรีมองหน้าเอมิกาที่กำลังจ้องหน้าเธอเขม็ง เหมือนจะรู้ว่าในใจเอมิกากำลังคิดอะไร<br /> “แต่บีก็คือบีนะเอม บีไม่รู้หรอกว่าใครจะพูดเรื่องของบียังไง แต่นี่คือตัวตนจริงๆของบี แล้วเอมล่ะคิดยังไง”<br /> เอมิกานิ่งไปสักพักก็อมยิ้มออกมาพร้อมกับเอ่ยว่า “นั้นสินะ บีก็คือบี เอมก็คือเอม ยังไงเราก็เป็นเพื่อนกันนี่นา”<br /> “โลกมันกลมเนอะ”เกศสุรียิ้มตอบอย่างพอใจ<br /> แล้วไม่นานนักโลกแห่งความจริงกับโลกออนไลน์ก็จูนเข้าด้วยกันอย่างลงตัว พวกเธอพูดคุยกันได้อย่างสนิทใจเหมือนที่เคยคุยกันทางอินเทอร์เน็ต แต่บรรยากาศดีๆก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงโทรศัพท์ เกศสุรีดูที่หน้าจอโทรศัพท์ เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนที่จะกดรับ<br /> “ว่าไงจ้ะ”<br /> เอมิกาสังเกตจากท่าทางจากการพูดโทรศัพท์ก็พอจะเดาออกว่าใครโทรมา เอาเถอะได้คุยกับดาวโรงเรียนแค่นี้ก็คงจะถึงเวลาที่เค้าจะต้องไปแล้วละ<br /> “แฟนโทรมาตามหรอ”เอมิกาถามเหมือนอย่างให้แน่ใจในความคิดของตัวเอง<br /> “อืม”เกศสุรีพยักหน้ารับ<br /> “งั้นบีก็ไปหาเค้าเถอะ เอมกลับบ้านก็ได้”เอมิกาว่าพลางกระชับประเป๋าสะพายพาดบ่า แต่ก็ถูกเกศสุรีดึงเอาไว้<br /> “เดี๋ยวก่อนสิ บียังไม่ได้บอกสักหน่อยว่าจะไปหาเค้า วันนี้พวกเรานัดมาเจอกันนะ เรายังไม่ได้ไปเที่ยวไหนกันเลย ถ้ายังไง เอมอยู่ต่อได้มั้ย”<br /> เอมิกาชะงัก เธอสบตากับเกศสุรีนิ่ง ก็น่าจะดีเหมือนกันนะ เธอเองก็ยังไม่อยากกลับบ้านนี่นา<br /> “เอาอย่างนั้นก็ได้ ว่าแต่ว่า พวกเราจะไปไหนกันดีล่ะ”เอมิกาถามว่าสนใจ แต่เกศสุรีไม่ตอบได้แต่ส่งยิ้มให้เธอเท่านั้น</p> <p> ที่ประตูทางออกของโรงภาพยนตร์ คนกลุ่มใหญ่กำลังทยอยออกมาหลังจากที่รับชมภาพยนตร์จบแล้ว นั้นก็รวมไปถึงเอมิกากับเกศสุรีที่กำลังเดินออกจากประตูไปตามกระแสของฝูงชน เกศสุรีพาเอมิกาไปดูหนังแล้วก็ต่อด้วยพาเธอไปเดินเที่ยวดูของภายในห้าง เอมิการู้สึกเขินที่ต้องมาเดินคู่กับเกศสุรี ก็เค้าน่ะทั้งหล่อทั้งสูงเท่เสียจนสาวๆที่เดินผ่านมาผ่านไปต่างก็ต้องหันมาเหลี่ยวมอง พอเดินเหนื่อยๆเกศสุรีก็พาเอมิกาเข้าไปนั่งพักในร้านสเว่นเซตน์ แถมยังสั่งไอศรีมรสสตอเบอรี่ของโปรดของเธอให้อีกด้วย<br /> “จำได้ด้วยหรอ ว่าเอมชอบรสนี้”เอมิกาดีใจเหมือนเด็กที่ได้ของกินถูกใจ<br /> เกศสุรีได้แต่หัวเราะในท่าทีใสบริสุทธิ์ของเธอ<br /> “เฮ้อ....ถ้าบอกไปก็คงจะไม่มีใครเชื่อแน่ๆเลย ว่าวันนี้เอมจะได้ควงสาวหล่อดาวโรงเรียน ไปดูหนังเดินห้างละตบท้ายด้วยกินไอศครีม คิคิ “เอมิกาว่าพลางตักไอศครีมคำใหญ่เข้าปาก<br /> “ก็ไม่ต้องบอกสิ จะได้ไม่ต้องมีใครเชื่อ”<br /> “อืม...ไม่บอกหรอก เอมจะเก็บไว้เป้นความลับแค่เราสองคน”เอมิกาส่งยิ้มให้เกศสุรีก่อนที่จะเอ่ยออกมาอีกว่า “วันนี้สนุกมากเลยนะ”<br /> “บีเห็นว่า เอมไม่ได้เข้าโรงหนังมานาน บีก็เลยพามาซะเลย”เกศสุรียิ้มตอบ<br /> “ก็พักหลังๆมานี่ เอมไปแต่คาราโอเกะกับเพื่อน เวลาดูหนังก็เลยไม่ค่อยมี เพราะเอมกลับบ้านดึกไม่ได้ ครั้งสุดท้ายที่ได้ไปดูเนี่ย รู้สึกจะเป็นเรื่องรักแห่งสยามนะ”<br /> “เอ๊ะ!หนังเกย์นั้นน่ะหรอ”<br /> “อืม สนุกนะ เมอชื่อแผ่นเก็บไว้ด้วยล่ะ”<br /> “หน้าแบบนี้ชอบดูหนังแนวนี้ด้วยหรอ”<br /> “มันไม่ใช่หนังแบบนั้นซะหน่อย โรมานติกดีออก ถึงแม้ว่าตอนจบมันจะเศร้าไปนิด”เอมิกานิ่งไปสักพัก ก่อนที่จะเอ่ยออกมาอีกว่า “เอมชอบฉากๆหนึ่งในหนังเรื่องนี้มากๆเลยรู้มั้ย ดูทีไรก็ต้องรอดูแต่ฉากนี้ฉากเดียว”<br /> “ฉากไหนหรอ”เกศสุรีถามอย่างสนใจ เมื่อเห็นสายตาชวนเพ้อฝันของเอมิกา “ก็ฉากที่โต้งขึ้นไปดูมิวบนสะพานลอยกับหญิงไง ตอนนั้นหญิงหันไปมองโต้ง ถึงได้รู้ความจริงบางอย่างจากสายตาของโต้ง สายตาของโต้งที่มองมิวในตอนนั้น มันบ่งบอกว่าโต้งชื่นชมมิว และรักมิวจากหัวใจ”เธอนั่งทำตาลอยๆคิดถึงฉากในภาพยนตร์ “แต่...ถึงแม้ตอนจบโต้งกับมิวจะไม่ได้เป็นแฟนกัน ก็ไม่ได้หมายความว่า โต้งไม่ได้รักมิว เฮ้อ...ถึงแม้ว่ามันจะเจ็บปวด แต่ก็แฝงด้วยความรักที่แสนจะอบอุ่น”<br /> “งั้นหรอ...”เกศสุรีเอ่ยออกมาเบาๆ ภายในใจเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง<br /> “เอ๊ะ!นี่กี่โมงแล้วละบี”จู่ๆเอมิกาก็โผล่งออกมา<br /> “เอ่อ...เกือบจะทุ่มแล้วล่ะ”เกศสุรีดูที่นาฬิกาข้อมือ<br /> “ตายล่ะ เอมต้องกลับบ้านแล้ว บอกแม่ไว้ว่าจะกลับก่อน3ทุ่ม”ว่าแล้วเอมิกาก็รีบกวาดไอศครีมในถ้วยจนหมด แล้วกระชับกระเป๋าสะพาย<br /> “ถ้ายังไง เจอกันในเอ็มก็แล้วกันนะ บี”เธอหันมาบอก<br /> “อืม ได้สิ แล้วเอมจะกลับยังไง ให้บีไปส่งมั้ย”<br /> “ไม่เป็นไรจ้ะ เอมกลับแท็กซี่ เงินเหลือเยอะ ก็บีเล่นออกให้หมดทุกอย่างเลยนี่เอมขอแชร์ก็ไม่ยอม”เอมิกาแกล้งทำเสียงงอนๆ<br /> “ไม่เป็นไรหรอก เราเพื่อนกัน แค่นี้นิดหน่อย”เกศสุรีนั่งหัวเราะเบาๆเมื่อเห็นท่าทางแง่งอนของเธอ<br /> “งั้นเอมไปก่อนนะบี”พูดจบเธอก็เดินออกไป แต่ก็ต้องชะงักหันกลับมาอีกครั้ง ทำให้สาวหล่อแปลกใจไม่น้อย<br /> “วันนี้...ขอบคุณนะ ถึงแม้ว่ามันจะไม่มีคราวหน้าอีก เอม...ก็ยังคงเป็นเพื่อนบีอยู่นะ ไปล่ะจ้ะเดี๋ยวถึงบ้านดึก”เธอส่งยิ้มให้เป็นครั้งสุดท้ายแล้วหันหลังเดินออกจากร้านไป<br /> “เดี๋ยวก่อน เอม!”เสียงตะโกนจนข้างหลัง ทำให้เอมิกาหันไปมอง เธอรู้สึกแปลกใจมากที่เห็นเกศสุรีวิ่งไล่ตามหลังเธอมา<br /> “ขอยืมโทรศัพท์หน่อยสิ”พอวิ่งมาถึงตัวเกศสุรีก็ยื่นมือขอเอาเสียดื้อๆ เอมิกาก็พาซื่อส่งให้<br /> สาวหล่อกดโทรศัพท์เสร็จก็ส่งคืนให้ เอมิกามองโทรศัพท์ของตัวเองอย่างงงๆ<br /> “ใครว่าคราวหน้าจะไม่มี”เกศสุรีว่าพร้อมกับชูโทรศัพท์ของตัวเองที่ตอนนี้กำลังมีสายเรียกเข้าเป็นเบอร์ของเอมิกานั้นเอง<br /> “เอาไว้บีโทรหานะ เราจะได้นัดเจอกันอีกไง”เกศสุรีส่งยิ้มบางๆให้<br /> “อืม แล้วจะรอนะ”เอมิกายิ้มตอบอย่างดีใจ ก่อนที่จะขึ้นรถแท็กซี่จากไป</p> <p> พอกลับมาถึงบ้าน เอมิกาก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงกลิ้งไปกลิ้งมาเพื่อระบายความตื่นเต้น ไม่อยากจะเชื่อก็ต้องเชื่อ ว่าวันนี้เธอไปเดทกับเกศสุรีสาวหล่อประจำโรงเรียน เอมิกาหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าดูเบอร์ที่โทรออกล่าสุดอย่างมีความสุข<br /> “ดีจัง ไม่อยากให้เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ เป็นเพียงแค่ฝันไปเลย”</p> <p> ส่วนทางด้านเกศสุรีพอกลับมาถึงบ้าน ก็คิดถึงประสบการณ์แปลกใหม่หลังจากที่ได้รู้จักกับเอมิกามามากพอสมควร เธอไม่เคยรู้สึกเลยว่าอยู่กับใครแล้วจะสบายใจเท่านี้มาก่อน เอมิกาเป็นคนแรกที่ทำให้เธอรู้สึกแบบนี้ เกศสุรีหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง เปิดดูเบอร์โทรศัพท์สายล่าสุดที่โทรเข้ามา แล้วนึกถึงใบหน้าของเอมิกาที่ยิ้มเหมือนกับเด็กได้ของกินที่ถูกใจ แล้วก็อดที่จะเผลอยิ้มออกมาไม่ได้ แต่แล้วอารมณ์ของเธอก็ต้องขุ่นมัวลงเมื่อมีสายเรียกเข้าดังขึ้น เกศสุรีถอนหายใจออกมาเบาๆเมื่อเห็นว่าเป็นใครที่โทรเข้ามา ก่อนที่จะกดรับสายอย่างไม่เต็มใจ </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=168#post-6597 Thu, 29 Jul 2010 21:44:02 +0000 nice 6597@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>ชื่อ อังคณลักณ์ วงค์อนุ<br /> ชื่อ ไนท์<br /> อายุ 22 ปีคัฟ<br /> กำลังศึกษา มหาลัยเจ้าพระยานครสวรรค์<br /> ผลงานที่ชอบ ครั้งหนึ่ง..ฉันเคยมีเธอ </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=80#post-4184 Wed, 04 Nov 2009 19:47:40 +0000 iam.mam 4184@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>ป.ล.กระทู้เริ่มต้นจากวิววิวอีกเช่นกัน<br /> พี่ตัดตอนมาเริ่มต้นใหม่เลยน้า<br /> แต่เริ่มต้นที่เพลงแรกของน้องวิววิวเหมือนเดิมน้า<br /> .....<br /> .....<br /> เพื่อนๆๆ เรามาทำความรู้จัก...แบบเสียงเพลงกันสักหน่อยนะคร่า</p> <p>เพลง ผู้หญิงด้วยกัน (ของ เคท เกศรินทร์)<br /> ** ไม่มีใครเข้าใจเรา เท่าผู้หญิงด้วยกัน<br /> ไม่มีใครรักฉันเท่ากับเธอ<br /> เธอเท่านั้นที่จริงใจ อย่างที่ฉันไม่เคยเจอ<br /> วันนี้จึงเป็นเธอที่ได้ใจ<br /> คนเดียวเติมเต็มทั้งหมดใจที่มี ยังต้องมีใครอีกไหม<br /> เธอไม่ทำให้ร้องไห้ ใครจะมองเราเป็นเช่นไร<br /> ฉันไม่แคร์...</p> <p>********* ตัว ค. หรือ ร. ก็ได้ นะคร่า</p> <p>------ เอ๊า..ใคร คิดได้ ต่อกันเร๊ววววว......ให้ไวจ้า.. </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=167#post-6589 Mon, 19 Jul 2010 18:01:10 +0000 นายกานต์ 6589@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p><img src="http://www.niyay.com/story/pic/957099147.jpg"></p> <p><strong>นำเรื่อง</strong></p> <p>คณะศิลปกรรมศาสตร์ของมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง </p> <p>“นังทอมเมี่ยงงงงง” เสียงบีบของกระเทยร่างเล็กในชุดนักศึกษารัดติ้ว ส่งเสียงเรียกให้เจ้าของชื่อรับรู้ถึงการมาเยือนของตน </p> <p>“เร็วๆเลยอิฟรอยด์ เดี๋ยวกูไปทำงานไม่ทัน” สาวหล่อร่างสูงเจ้าของชื่อเมื่อครู่หันไปยังต้นเสียง ทั้งยังตอบกลับไปอย่างอารมณ์เสีย</p> <p>“นี่น้องคุ้กกี้ น้องรหัสของชั้นที่ชั้นจะมาแลกกับน้องรหัสของแกอ่ะ” </p> <p>คนที่ยืนอยู่ข้างๆกับกระเทยร่างเล็กคือสาวสวยตัวเล็กกว่า ผิวเนื้อเนียนละเอียดกับการแต่งหน้าบางๆไม่จัดจ้านจนเกินไปทำให้เธอดูสดใสน่ารัก ดวงตากลมโตกับเครื่องหน้าที่ถูกจัดวางเอาไว้เป็นอย่างลงตัว ผมยาวประบ่ากับกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆจนทำให้สาวหล่อที่ก่อนหน้ายังมีอารมณ์หงุดหงิดเพราะกลัวจะไปทำงานพิเศษสาย วิญญาณเกือบจะหลุดลอยออกจากร่างเพียงแต่ไม่นานนักเมี่ยงก็รู้สึกตัวและพยักหน้าน้อยๆกลับไปเชิงรับรู้ </p> <p>“สวัสดีค่ะพี่เมี่ยง” </p> <p>“ฮะ เอ่อ...คือวันนี้พี่ต้องไปทำงาน เอาไว้วันหน้าที่จะเอาพวกหนังสือเรียนหรือไม่ก็งานเก่าๆของพี่มาให้เราดูแล้วกันนะ” ทันทีที่รู้สึกตัว เจ้าของร่างสูงก็ปรับอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่าเขาจะเจ้าชู้บ้างแต่ก็ไม่ได้ทำเจ้าชู้กับทุกคน </p> <p>“ขอบคุณค่ะ”</p> <p>“ไม่เป็นไรๆ เอาเบอร์เรามาแล้วกัน ถ้ามีอะไรพี่จะได้โทร.ไปหา”</p> <p>การแลกเบอร์ระหว่างพี่รหัสคนใหม่กับน้องรหัสเกิดขึ้นก่อนที่จะแยกย้ายกันไป ถ้าหากว่าวันนี้สาวหล่อร่างสูงไม่ต้องทำงานล่ะก็ เขาต้องพาน้องรหัสผู้น่ารักคนนี้ไปเลี้ยงข้าวเย็นเป็นแน่ </p> <p>“แล้วของฉันอ่ะ อิ๊ทอม เอาน้องรหัสหล่อๆคนนั้นของฉันไปไว้ไหน” เสียงบีบดังขึ้นมาอีกครั้งหลังจากปล่อยให้คนทั้งคู่ได้ทำความรู้จักกันและตัวเองก็พึ่งนึกออกว่ายังไม่เห็นหน้าหล่อๆของว่าที่น้องรหัสสุดหล่อ</p> <p>“น้องเขาชื่อกร อิ๊ตุ๊ด ไปเรียกน้องเขาว่าน้องหล่อๆ เขาคงรู้หรอก” เมี่ยงหันไปกัดเพื่อนสาว (ประเภทสอง) ของเขาก่อนจะหันไปเรียกรุ่นน้องหนุ่มหล่อที่เพื่อนหมายปอง</p> <p>“กร มานี่ๆ” </p> <p>“เอ้อกร นี่พี่ฟรอยด์ จะมาเป็นพี่รหัสของกรแทนพี่นะ อินี่มันมีอะไรดีๆเยอะลองๆคุยกับมันแล้วกัน แต่อย่าอยู่กับมันสองต่อล่ะ เดี๋ยวจะได้เสียเป็นเมีย ปั๋วกันซะก่อน” คำพูดของสาวหล่อทำให้คนถูกพาดพิงหันมาส่งค้อนให้วงใหญ่ </p> <p>“เออๆ สายมากแล้ว หนูตุ๊ด เดี๋ยวพี่ทอมไปก่อนนะจ๊ะ น้องคุ้กกี้ กร พี่ไปก่อนนะ ไว้เจอกันนะคร้าบ” ร่างสูงเดินแกมวิ่งออกจากวงสนทนาเมื่อครู่ ก่อนจะวิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆอย่างเร่งรีบ</p> <p>รอยยิ้มหวานๆผุดขึ้นบนใบหน้าเรียวของรุ่นน้องสาวสวยเมื่อพี่รหัสคนนี้ทำให้เธอนึกถึงพี่สาวที่แปลงกายเป็นพี่ชาย ตั้งแต่เธอจำความได้พี่สาวเพียงคนเดียวของเธอก็มีท่าทางห้าวหาญยิ่งกว่าเด็กผู้ชายบางคนที่เธอรู้จักและที่แน่ๆพี่สาวของเธอนั้นทั้งรักและหวงเธอยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด</p> <p><center>@@@@@</center></p> <p>ลองเอามาแปะให้อ่านกันดูฮับป๋ม เรื่องนี้ส่ง p&#39;mam แต่ยังไม่รู้ผล *o*</p> <p>เข้ามาอ่านแล้วก็....เม้นต์ๆด้วยนะคร้าบบบ </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=109#post-5085 Thu, 17 Dec 2009 18:06:19 +0000 iam.mam 5085@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>น้อง New Friend 10 คนนี้<br /> แจ้งที่อยู่ด่วนที่กระทู้นี้น้า<br /> พี่เจนจะได้ส่งหนังสือเล่มที่น้องได้ลง New Friend ไปให้ที่บ้านนะจ๊ะ<br /> รีบแจ้งมาเลยน้า<br /> ด่วนๆจร้า</p> <p>1.ญิ๋ง - กรองกาญจน์ นิ่มมา<br /> 2.เอม - ชมภูนุช ประดิษฐ์<br /> 3.กวาง - กมลทิพย์ สุทธิวิริยะกุล<br /> 4.ใบหม่อน - ชญาดา ศรีวิชัย<br /> 5.ฝ้าย - เนตรชนก แก้วฉาย<br /> 6.ผักบุ้ง - มนรดา จันทร์เนียม<br /> 7.หวาบ - ศิริพร แก้วเสน<br /> 8.พิชชี่ - พิชญา วิศัทวัฒนา<br /> 9.เอม - ศิวพร กุลวงษ์<br /> 10.ผึ้ง - จันท์วิไล วัฒนมะโน </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=166#post-6578 Thu, 15 Jul 2010 10:32:15 +0000 Little_Lady 6578@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>อยากโชว์ผลงานค่ะ แต่ไม่ใช่การเขียนเรื่องสั้น แต่เป็นการเขียนกลอนค่ะ<br /> ไม่ทราบว่า มีการจัดทำเป็นหนังสือด้วยรึป่าวค่ะ </p> <p>รบกวนแจ้งให้ทราบด้วยค่ะ </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=121#post-5922 Thu, 11 Feb 2010 12:38:28 +0000 น้ำแข็งใส 5922@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>อยากทราบว่าต้นฉบับที่จะส่งไม่โพสในบอร์ด แล้วส่งไปทางเมล์เลยได้มั้ย จะได้รับการพิจารณามั้ย และอยากทราบว่า หากเรื่องที่ส่งไปไม่่ผ่านการพิจารณา จะตอบกลับมาทางอีเมล์มั้ย ช่วยตอบด้วยนะค่ะ </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=165#post-6574 Wed, 07 Jul 2010 00:34:45 +0000 butterfly27 6574@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>รักเธอเสมอ ...คนดีของฉัน</p> <p> ในห้องหนึ่งของคอนโดชั้นที่ 7 หญิงสาวหน้าตาดี 2 คนยืนเคียงข้างกันที่หน้าต่าง ก่อนจะมองลงไปด้านล่างด้วยความรู้สึกที่ต่างกัน หากแต่ว่าสายตาของทั้งสองคนมองไปนั้นมองไปยังจุดเดียวกัน นั่นคือ สวนสาธารณะที่เต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมากที่มาพักผ่อนรับเพื่อความสดชื่นของธรรมชาติ</p> <p> ลมเย็นเริ่มพัดพาเอาบรรยากาศที่สดชื่นมาให้ทั้งสอง แต่ในทางกลับกันมันก็พัดพาเอาความว่างเปล่ามาเช่นเดียวกัน </p> <p> “ บี ... รู้สึกไม่ดีหรือเปล่าที่ต้องมายืนเคียงข้างอยู่กับหนิงแบบนี้ “ เสียงหวานใสของหญิงสาวผมยาวเอ่ยถามขึ้นมาอย่างแผ่วเบา ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยริ้วรอยของความกังวลอย่างเห็นได้ชัด ดวงตากลมโตเริ่มมีหยาดน้ำตาคลออยู่เล็กน้อย ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูดูหมองลงอย่างถนัดตา เธอเรียกแทนตัวเองว่าหนิงเช่นทุกครั้ง</p> <p> “ .... “ เงียบไม่มีเสียงตอบจากคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กายของหนิงแต่อย่างไร</p> <p> “ บีรู้สึกไม่ดีใช่ไหม ? “ หนิงถามย้ำเมื่อเห็นว่าคนที่เธอถามนั้นนิ่งเงียบ และเหมือนไม่รับรู้กับคำพูดที่เธอเอื้อนเอ่ยออกไป </p> <p> “ ทำไม ? อะไร ทำให้หนิงคิดแบบนั้นล่ะ “ หญิงสาวหน้าตาสละะสลวยไม่แพ้หญิงสาวอีกคนหนึ่งที่ยืนข้างเธอพูดขึ้นมา น้ำเสียงของเธอแหบพร่าแต่ฟังดูเซ็กซี่ เธอหันไปมองคนที่อยู่ข้าง ๆ ด้วยแววตาห่วงใยภายใต้แว่นสายตากรอบสีชมพูอ่อน</p> <p> “ … “ และหลังจากคำถามนี้หนิงก็กลับเป็นฝ่ายเงียบแทนบ้าง </p> <p> “ หนิงบอกบีได้ไหม ว่าอะไรทำให้หนิงพูดแบบนี้ออกมา หนิงกำลังคิดอะไรอยู่ “ บีถามกลับด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความไม่พอใจออกมาเล็กน้อย ก่อนจะมองหน้าคนที่อยู่ข้าง ๆ ด้วยแววตาขุ่นมัวและท่าทางไม่สบายใจ เธอใช้มือดันแว่นขึ้นตามนิสัยประจำตัวเมื่อรู้สึกกังวลหรือไม่ค่อยสบอารมณ์</p> <p>“ หนิงไม่ ... เอ่อ...หนิงรู้สึกไม่สบายใจเลยนะบี หนิงไม่คิดว่าการที่เราสองคนต้องมาอยู่ในสภาพนี้ เอ่อ.. มันดูเหมือนว่าเรากำลัง... “ หนิงพูดจาตะกุกตะกักก่อนจะพยายามเลี่ยงไม่สบสายตาบี การกระทำเช่นนี้ของหนิงดูราวกับเด็กที่กำลังรู้สึกผิดและต้องคอยอธิบายเหตุผลที่ทำผิดกับผู้ปกครองอยู่นั่นเอง</p> <p>“ กำลัง ? เธอหมายถึงอะไรล่ะหนิง ....บีไม่รู้นะว่าหนิงต้องการพูดถึงเรื่องอะไรกันแน่ “</p> <p>“ คือ ...บีลองมองดูรอบ ๆ ตัวของเราสองคนสิ เธอไม่คิดเหรอว่า.... มันแตกต่างกันยังไงบ้าง “ หนิงพยายามเค้นเสียงออกมาจากลำคออย่างยากลำบาก ก่อนจะกลืนคำพูดอีกมากมายด้วยความรู้สึกหนักใจ</p> <p>“ คนรอบข้างเหรอ ? “ บีทวนคำพูดเล็กน้อย ด้วยเพราะคิดไม่ถึงว่าหนิงจะใช้คำพูดแบบนี้ออกมา ซึ่งทำให้เธอรู้ความหมายได้มากยิ่งขึ้นว่าหนิงต้องการสื่ออะไรออกมา</p> <p>“ อืม .. “ หนิงครางรับคำพูดของบีเบา ๆ ในลำคอ</p> <p>“ แล้วเพราะอะไรถึงทำให้หนิงคิดแบบนั้นล่ะ สายตาของคนรอบข้าง หรือ... หัวใจหนิงต้องการแปรเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นเองล่ะ “ บีถามกลับด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความไม่สบายใจ แววตาของเธอแม้จะอ่อนโยน แต่ก็ดูแข็งกระด้างมากกว่าทุกครั้ง</p> <p>“ ... “ </p> <p>หนิงไม่ยอมตอบคำถาม เธอก้มหน้าต่ำลงไปมากยิ่งขึ้น พร้อมกับถูมือไปมาด้วยความรู้สึกร้อนรนใจ ใบหน้าของเธอซีดจางและดูเลื่อนลอยมากยิ่งขึ้น</p> <p>“ หนิงอายใช่ไหมที่จะต้องเดินเคียงข้างคู่กับบีไปพร้อม ๆ กันแบบนี้ หนิงอยากพูดแบบนี้กับบีใช่ไหม “ บีถามขึ้นอีกครั้ง</p> <p>ที่บีถามขึ้นแบบนี้ นั่นก็เพราะเธอคิดว่าเธอพอจะรู้ว่าหนิงต้องการสื่อถึงอะไรด้วยคำพูดที่เกริ่นออกมานี้ ความเจ็บปวดเริ่มซึมลึกเข้าสู่หัวใจของบีทีละน้อย และแทรกผ่านเข้าสู่ก้นบึ้งของหัวใจอย่างช้า ๆ เธอรู้สึกเจ็บช้ำมากเมื่อคิดถึงการจากลาระหว่างเธอกับหนิงในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า เธอรักหนิงมากและไม่อยกาให้เป็นเช่นนั้น</p> <p>“ หนิงอายใช่ไหมกับสิ่งที่พวกเราเป็นอยู่ ... ในตอนนี้ “ บีพูดตรงจุดที่หนิงต้องการสื่อออกมาทันที</p> <p>“ คือว่า ... หนิงไม่รู้จะเริ่มพูดเรื่องไหนก่อนดี เอ่อ ... บีเข้าใจนะว่าหนิงไม่ได้อยากที่จะ.. พ่ะ พะ พูดแบบนี้เลยแต่ ... “</p> <p>“ หนิงอยากเลิกกับบีใช่ไหม บีเข้าใจว่าหนิงรู้สึกยังไง อึดอัดใช่ไหมกับเรื่องระหว่างเรา ทรมานใช่ไหมกับสายตาของคนรอบข้าง รู้สึกแย่ใช่ไหมกับการต้องถูกมองด้วยสายตาเหล่านั้น “ บีพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เธอมองดูคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยสายตาเจ็บปวด </p> <p>น้ำเสียงของบีเริ่มรัวและเร็วมากยิ่งขึ้น มือของเธอกำแน่นไว้ที่ข้างลำตัว เธอไม่ได้เอื้อมมือไปกุมมือของหนิงเช่นเคย เธอปล่อยมือนั้นลงมาเพราะความเจ็บปวด มันดูเหมือนช่องว่างที่ห่างไกลขึ้นทีละน้อย ระยะแค่เพียงไม่ถึง 10 เซนติเมตรที่มือของเธอกับหนิงนั้นดูห่างไกลจนแทบมองไม่เห็น</p> <p>หนิงไม่ได้พยายามที่จะเอื้อมมือของเธอไปสัมผัสเพื่อปลอบใจบีเช่นทุกครั้งที่เกิดเรื่องกลุ้มใจ เธอทิ้งช่วงความสัมพันธ์เหล่านี้ลงไปทีละน้อย ราวกับว่าเส้นด้ายบาง ๆ ระหว่างเธอกับบีนั่นเหมือนกับไม่เคยมีแต่แรก หากแต่ความจริงแล้วเธอไม่อยากให้บีได้นับรู้ว่า... ความหมายที่แท้จริงที่เธอต้องทำแบบนี้เพื่ออะไร </p> <p>หนิงไม่อยากกุมมือบี เพราะเธอไม่อยากให้บีรับรู้ว่าเธอรู้สึกยังไงกับเรื่องนี้ ความเจ็บปวดและรวดร้าวทั้งหมดที่มีอยู่ในตัวของเธออาจจะส่งผ่านทางการสัมผัสได้ และความผิดพลาดนั้นจะทำให้เธอไม่สามารถทำได้ดั่งใจปรารถนา</p> <p>“ ไม่ใช่แบบนั้นนะบี คือ ... หนิงไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี “ หนิงพยายามที่จะอธิบายเรื่องราวต่าง ๆ ขึ้นมา หากแต่เธอก็ไม่รู้จะพูดแบบไหน เพื่อไม่ให้บีเจ็บปวด หรือเพื่อให้บีรู้สึกเจ็บปวดน้อยที่สุด เธอไม่กล้าแม้จะสบสายตากับบี คนที่เธอรักมากยิ่งกว่าชีวิตของเธอ</p> <p>หนิงรักบีมากเช่นเดียวกับที่เธอก็รู้ว่าบีรักเธอมาก ความรักของเธอนั้นอัดแน่นเต็มหัวใจ และตั้งแต่วันที่รักก่อตัวขึ้นมาเธอก็ไม่เคยที่จะให้มันลดน้อยลงไปแต่อย่างใด หากแต่มันกลับมากขึ้นทุกวัน ทุกวันจนไม่อาจจะพรรณนาออกมาได้หมดว่ามันมากสักเพียงไหน</p> <p>“ คือ...หนิง “</p> <p>“ ไม่มีประโยชน์อะไรที่หนิงจะต้องมาปิดบังบีหรอก บีเข้าใจ บีเข้าใจดีว่าหนิงหมดรักในตัวบีแล้ว “</p> <p>“ บีไม่เข้าใจหรอก ไม่สิ ... ไม่มีใครเข้าใจ “ หนิงร้องไห้ออกมา ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงสั่นไหวและสะอื้นอย่างเจ็บปวด</p> <p>หนิงร้องไห้ออกมาเมื่อได้ยินคำพูดของบี แน่นอนเธออยากปฏิเสธว่าเธอไม่เคยจะหมดรักในตัวของบีแต่อย่างใด ไม่ว่าอะไรจะเปลี่ยนแปลงไปมากสักแค่ไหน แต่รักของเธอที่มีต่อบีนั้นมันไม่เคยจะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่เลวลงเลย</p> <p>“ หนิง.. ไม่ได้ “ </p> <p>“ อย่าเลยหนิง ได้สิ ...ในเมื่อหนิงหมดรักในตัวบีแล้ว คงไม่มีประโยชน์อะไรที่บีจะต้องอ้อนวอนเพื่อขอให้หนิงกลับมารักบีอีก “ บีตอบด้วยน้ำเสียงที่ดูไม่แยแสกับเรื่องที่เกิดขึ้น น้ำเสียงของเธอดูเย็นชาไม่ต่างจากใบหน้าที่ดูกระด้างมากยิ่งขึ้น เธอมองดูคนที่เธอรักด้วยแววตาปวดร้าวและแทบจะล้มทั้งยืนได้หากว่าเธอไม่พยายามเข้มแข็งพอ</p> <p>“ หนิงไม่เคยหมดรักในตัวบี ไม่เคยเลยสักครั้ง “</p> <p>“ จะให้บีเชื่อแบบนั้นเหรอหนิง ในเมื่อวันนี้ เวลานี้ หนิงเพิ่งเอ่ยปากอยากจบความสัมพันธ์ของเรา “ บีพูดแดกดันขึ้นมาทันที เธอไม่เคยรู้เลยว่าคำพูดนี้ทำร้ายจิตใจของหนิงมากสักแค่ไหน และเธอก็ไม่มีโอกาสที่จะได้รับรู้ความชอกช้ำนั้นจากปากของหนิงเลยแม้แต่คำเดียว</p> <p>“ แต่ ... “ หนิงพยายามจะพูดอธิบายให้บีเข้าใจสิ่งที่เธอกำลังตั้งใจทำอยู่ในเวลานี้ </p> <p>“ ใช่ ..หนิงหมดรักในตัวบีแล้ว “ และแล้วหนิงก็ตัดสินใจพูดคำ ๆ นี้ออกมา ด้วยเสียงที่แหบพร่าและแผ่วเบาเหมือนอยู่ในลำคอ</p> <p>“ ฮ่า ฮ่า นั่นสินะ .. บีเข้าใจ บีเข้าใจ “ บีหัวเราะออกมาด้วยท่าทางขบขันหากแต่ว่าในความเป็นจริงแล้วเรื่องทุกอย่างไม่ใช่เรื่องน่าสนุกแต่อย่างใด ความเศร้าเสียใจที่เกิดขึ้นภายในของบีนั้นแทบกลั่นให้น้ำตากลายออกมาเป็นหยดเลือดได้เลยทีเดียว </p> <p>“ หนิงขอโทษ “ หนิงพูดเสร็จเธอก็ถอดแหวนทองคำขาวที่บีเคยสวมให้ แหวนแทนใจที่เธอเคยสวมใส่ไว้ติดตัวอยู่ตอลดเวลาคืนให้กับบี </p> <p>“ หนิงคืนให้บีนะ มันควรจะได้อยู่กับคนที่คู่ควรกับมันมากกว่าหนิง “ </p> <p>บีรับแหวนทองคำขาวจากมือของหนิงด้วยความรู้สึกเลวร้ายมาก มือของเธอสั่นเทา และหัวใจแตกสลายราวกับแก้วที่ถูกขว้างทิ้ง มันบาดลึกลงไปจนเห็นได้ว่าไม่มีทางกับมาต่อได้เช่นเดิม</p> <p>“ คู่ควรเหรอ ? จะมีเรื่องแบบนั้นได้ยังไง “ บีพูดเสร็จจึงขว้างแหวนทองคำขาวนั้นทิ้งไป </p> <p>“ ไม่มีอีกแล้ว รู้ไหม ... ไม่มีใครคู่ควรกับมันอีกแล้ว “ </p> <p>“ บี ... เธอทิ้งแหวนไปทำไม ? “</p> <p>“ แล้วหนิงจะสนใจอะไร ในเมื่อมันคือความต้องการของบี แหวนที่ไม่มีใครต้องการ มันก็คงไม่มีประโยชน์อะไรที่บีจะเก็บมันเอาไว้หรอก “ บีพูดขึ้น เธอเดินกลับเข้าไปในห้องก่อนจะนั่งลงบนเตียงนอนอย่างช้า ๆ </p> <p>“ บี ... หนิงขอโทษ สักวันบีจะเข้าใจในสิ่งที่หนิงทำลงไปในวันนี้ “ หนิงพูดเสร็จเธอก็เดินออกไปจากห้องพักของบี โดยที่ไม่ได้หันกลับมาดูบีอีกเลย เธอไม่นำข้าวของเครื่องใช้ของเธอที่อยู่ในห้องนี้ออกไป แม้เพียงสักชิ้น เธออยากทิ้งมันเอาไว้ เพื่อให้บีได้เก็บมันเอาไว้หรือทิ้งมันไปตามต้องการ และเธอเชื่อว่าสักวันเมื่อบีทำใจได้ ข้าวของเหล่านั้นจะเป็นแค่เพียงอดีต ... ที่ผ่านไป</p> <p>บีไม่ได้มองตามหลังของหนิงที่เดินออกจากห้องไป เธอซบหน้าลงกับฝ่ามืออย่างเจ็บปวด ความรู้สึกทั้งหมดที่มีอยู่ในตอนนี้คือความเสียใจจนแทบอยากจมดิ่งชีวิตของตนเองไปในวังวนแห่งความตาย ... แต่เธอก็ไม่อาจจะทำเช่นนั้นได้</p> <p>.....................................</p> <p>หนิงจากไป 3 เดือนแล้ว หากแต่ข้าวของเครื่องใช้ทุกอย่างของเธอที่อยู่ในห้องของบียังคงเดิม บีไม่เคยคิดที่จะแตะต้องสิ่งของเหล่านั้น ไม่คิดที่จะทิ้ง เธอเจ็บช้ำมาก แต่เธอก็อยากที่จะเก็บสิ่งของเหล่านี้เอาไว้</p> <p>บีเคยคิดเอาไว้ว่าสักวันหากเธอลืมหนิงได้แล้ว ข้าวของแต่ละชิ้นอาจจะลดน้อยลงไปอย่างช้า ๆ เธอคิดว่าเธอจะต้องทำได้ เธอจะต้องเข้มแข็งขึ้นมาให้ได้ แม้ว่าเธอจะรักหนิงมากสักเพียงไหน แต่เธอต้องพยายามลืมคนที่ทำร้ายเธอด้วยการทิ้งเธอไปเพียงเพราะกลัวสายตาของคนรอบข้างมากกว่าที่จะเชื่อมั่นในความรักที่เคยมีต่อกัน</p> <p>บีไม่เคยรับรู้เลยว่าสาเหตุที่แท้จริงที่หนิงบอกเลิกรากับเธอคืออะไร เพราะหลังจากเลิกรากันเธอไม่ได้พยายามค้นหาความจริง เธอจมดิ่งตัวเองไปกับงาน งาน และงาน เพื่อให้ลืมหนิงให้ได้ </p> <p>การเป็นหมอรักษาโรคเกี่ยวกับเด็กทำให้ชีวิตของบีแทบไม่มีเวลาพักผ่อนและทำให้เธอไม่ฟุ้งซ่านถึงเรื่องหนิงมากจนเกินไป เธอใช้สิ่งที่เธอต้องทำมาหยุดยั้งสิ่งที่เธอต้องลืมไป แม้มันจะยังฝังรากลึกในหัวใจ แต่บีก็เชื่อว่าสักวันเธอต้องลืมให้ได้ ... ลืมความรักระหว่างเธอกับหนิง </p> <p>บีอาจจะเผลอตัวคิดเรื่องเกี่ยวกับหนิงขึ้นมา ยามที่เธอนั่งเหม่อลอยอยู่ในห้อง หนิงเป็นภาพซ้อนระหว่างคนไข้ที่เดินเข้ามาหาเธอ ภาพแรกที่ติดตาเมื่อเธอเจอหนิงในขณะที่เธอกำลังตรวจรักษาเด็กผู้ชายคนหนึ่ง และเด็กผู้ชายคนนั้นก็เป็นหลานชายที่น่ารักของหนิงนั่นเอง</p> <p>เมื่อมองสบตาครั้งแรกบีก็รับรู้ได้ว่าคนที่เธอต้องการและส่วนหนึ่งในชีวิตที่ขาดหายของเธอกำลังจะมีคนเข้ามาเติมเต็มแล้ว เธอไม่อาจจะรับรู้ได้ว่าหนิงต้องการเธอเช่นเดียวกับที่เธอต้องการหนิงหรือไม่</p> <p>คำแรกที่ทำให้หัวใจดวงน้อย ๆ ของบีพองโตมากยิ่งขึ้น นั้นก็คือคำพูดแสนหวานจากปากของหนิง ในวันที่เธอสารภาพว่าเธอรู้สึกยังไงกับหนิง มันเป็นความกล้าเพียงหนึ่งเดียวที่เธอพยายามรวบรวมและพูดออกไป</p> <p>“ เอ่อ... หนิงจะโกรธไหม หากบีจะบอกว่า ... บีรู้สึกดีกับหนิงมาก เอ่อ ..มันเป็นความรู้สึกที่มากกว่าคำว่า ...เพื่อนนะ “ </p> <p>“ หนิงก็รู้สึกดีกับบีนะคะ “ หนิงตอบรับเพียงสั้น แก้มของเธอแดงด้วยความเขินอาย แต่กลับทำให้บียิ้มออกมาได้ และเธอโผเข้ากอดหนิงด้วยความรู้สึกเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ </p> <p>หากวันนั้นใครเข้ามาถามเธอว่าความสุขที่สุดที่เธอเคยเจอคืออะไร เธอก็สามารถตอบได้อย่างเต็มปากว่า ... การที่ได้รู้ว่าคนที่เรารัก รักเราเช่นเดียวกันนั่นคือความสุขที่สุดที่เธอต้องการ ...ในเวลานี้</p> <p>แต่จะมีประโยชน์อะไรล่ะ ในเมื่อวันนี้ เวลานี้หนิงได้จากเธอไปเรียบร้อยแล้ว </p> <p>หนิงอายสายตาของคนรอบข้างเกี่ยวกับความรักที่เธอมี </p> <p>หนิงอายที่จะเดินเคียงข้างกับเธอไปจนชั่วชีวิต</p> <p>หนิงอายที่จะได้รับรู้ว่ามีอีกหัวใจหนึ่งที่เธอควรรักษาเอาไว้เช่นเดียวกับหัวใจของเธอเอง</p> <p>“ จะคิดให้มันได้อะไรอีกล่ะ เธอต้องเข้มแข็งสิบี “ บีพยายามปลอบใจตัวเอง ก่อนจะเช็ดน้ำตาที่เริ่มไหลลงมาอาบแก้มช้า ๆ </p> <p>“ ไม่นานเธอจะลืมมันได้ เวลาจะช่วยเยียวยาทุกสิ่งทุกอย่างนะ จำไว้ “ นี่เป็นคำพูดประจำตัวของหนิงยามที่เธอใช้ปลอบใจเมื่อบีมีปัญหา และในเวลานี้บีกลับนำมันมาใช้ปลอบใจเมื่อเธอเสียใจจากคนที่มอบคำพูดเหล่านี้มาให้</p> <p>....................................</p> <p>แม้จะรู้สึกเจ็บปวดจนยากที่จะทำใจได้ แต่เธอก็ต้องทำในสิ่งที่เธอคิดว่าดีที่สุดสำหรับคนที่เธอรัก เธอรู้ว่าบีจะต้องเจ็บปวดมากเมื่อเธอบอกเลิกในวันนั้น แต่มันเป็นทางเดียวและทางที่เธอสามารถทำได้เพื่อใครคนหนึ่งที่เธอรักมาก .....รักมากกว่าตัวของเธอเองเสียอีก</p> <p>บีอาจจะเจ็บช้ำที่ถูกเธอบอกเลิกรัก แต่สักวันแผลในใจของบีจะถูกกาลเวลาหล่อหลอมให้เข้มแข็งและจางหายลงไป มันอาจจะเหลือริ้วรอยของความเจ็บปวดเอาไว้ หากแต่มันก็แค่ร่องรอยจาง ๆ ที่อาจจะเจ็บปวดเล็กน้อยเมื่อถูกสะกิดขึ้นมา ... แต่เธอต้องลืมได้ ลืมจากคนที่ทำร้ายเธอ ทิ้งเธอไปด้วยคำพูดที่เกริ่นขึ้นถึงเรื่องโกหกที่เธอแสร้งแต่งขึ้นมา</p> <p>แน่นอนเธอไม่เคยกลัวหรือรู้สึกเสียใจกับการได้คบกับบี </p> <p>เธอไม่เคยที่จะรู้สึกแย่กับสายตาของคนรอบข้างอย่างที่เธอบอก </p> <p>เธอไม่เคยแคร์เรื่องเหล่านี้อยู่แล้ว หากแต่สิ่งที่เธอรู้สึกแคร์มากที่สุดคือ ... ความรู้สึกรักที่ท้วมท้นระหว่างเธอกับบี รักมากจนแทบจะมอบชีวิตให้ได้</p> <p>หนิงรักบีมาก ไม่น้อยไปกว่าที่บีรักเธอ และไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานสักเพียงไหน มันจะไม่ลดน้อยลงไป แต่ ... เธอต้องเลือกทำให้บีได้รับความเจ็บปวด เพราะคำพูดที่แสดงถึงการต้องการลาจากของเธอ และนั่นเป็นสิ่งที่ทำให้หัวใจของเธอแหลกสลายไปเช่นเดียวกัน</p> <p>วันที่เธอบอกเลิกราพร้อมกับคืนแหวนทองคำขาวให้กับบี เป็นวันที่เธอรู้สึกเจ็บปวดจนแทบขาดใจตาย เธอแสร้งทำเป็นคนใจดำไม่เห็นค่าในความรัก และเลือกเดินจากมาโดยไม่หันมองกลับ นั่นไม่ใช่เพราะเธอหมดรักแต่อย่างใด หากแต่เธอกลัวทำใจไม่ได้และต้องหันกลับไปกอดบีเอาไว้ด้วยความรักอีกครั้ง</p> <p>แต่จะมีประโยชน์อะไรที่จะยืดเยื้อความรักนั้นเอาไว้ เธอไม่อยากรั้งให้บีต้องทิ้งทุกอย่างเพื่อมาอยู่ข้างกายกับเธอ ไม่อยากให้บีต้องมาเห็นสภาพของเธอในวันนี้ เพราะหากเป็นเช่นนั้นเธอจะรู้สึกแย่มากจนทำใจไม่ได้ เธออยากปล่อยให้บีได้พบคนใหม่ที่พร้อมจะเคียงข้างไปกับบีแทนเธอ ... คนนี้ที่ไม่มีแม้แต่จะฝันถึงอนาคต</p> <p>เวลาที่เธอเหลืออยู่มีไม่มากนัก โรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวของเธอกำลังจะคร่าชีวิตไปในอีกไม่นาน เธอไม่เคยบอกให้บีรับรู้ว่าเธอเป็นโรคนี้เลย นับตั้งแต่วันที่เธอได้รู้จากปากของคุณหมอ เธอไม่อยากให้บีต้องเสียใจและเจ็บปวดมากเมื่อรู้ว่าเธอกำลังจะจากโลกนี้ไปอย่างไม่มีวันกลับ และหากเธอต้องให้บีมารับรู้เกี่ยวกับสิ่งที่เธอเป็น เธอเชื่อว่าบีจะไม่มีวันลืมเธอ และเดินหน้าเข้าหาความรักที่แท้จริงได้อีกครั้ง บีจะต้องรู้สึกเสียใจในการจากลาของเธอมาก และเธอไม่อาจจะทนเห็นบีต้องเป็นแบบนั้นได้</p> <p>แม้ความจริงเธอจะอยากให้บีมาอยู่เคียงข้างและคอยให้กำลังใจเธอ แต่จะมีประโยชน์อะไรที่จะต้องให้คนที่เธอรักมาต้องมาเสียใจ เธอไม่อยากเห็นบีร้องไห้แม้เพียงสักครั้ง เพราะฉะนั้นขอแค่ครั้งเดียว ที่เธอได้เห็นน้ำตาของบี ...</p> <p>เธอจะขอได้เห็นน้ำตาของคนที่เธอรักมากในวันที่เธอบอกขอเลิก ดีกว่าที่เธอจะต้องทนเห็นบีร้องไห้ให้กับเธอทุกวัน จนกระทั่งเธอจากโลกใบนี้ไป ความหวังสุดท้ายที่เธอมี คือ.. ความเชื่อที่ว่าพรุ่งนี้บีจะเข้มแข็งและได้เจอกับรักใหม่ และคนที่จะเคียงข้างและรักบีไม่ต่างจากเธอ</p> <p>เธอเลือกที่จะเขียนบันทึกหน้าสุดท้ายด้วยแรงที่แทบไม่มีเหลืออยู่ และหวังเอาไว้ว่าหากบีได้อ่านมันหลังจากที่เธอไม่อยู่แล้ว บีจะเข้าใจทุกอย่าง ... ที่เธอทำ แต่เธอจะไม่ยอมให้บีได้อ่านและนึกโทษตัวเองที่เข้าใจเธอผิด เพราะบันทึกเล่มนี้จะต้องถูกเผาไปพร้อมกับตัวเธอ ไม่มีประโยชน์ที่จะเก็บมันเอาไว้และส่งให้บีไปอ่านเพื่อที่จะรู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว</p> <p><li>ให้เวลาช่วยเยียวยาหัวใจของบี ... คนที่เธอรักมากไปพร้อม ๆ กับที่เวลาได้พรากเอาชีวิตของเธอไปทีละน้อย เธอไม่เสียใจเลยที่ได้เกิดมาในโลกใบนี้ แม้จะเพียงช่วงเวลาอันสั้น ๆ เพราะอย่างน้อยก็ทำให้เธอได้รักใครสักคนด้วยหัวใจที่ยิ่งใหญ่</li>[b] </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=164#post-6573 Wed, 07 Jul 2010 00:23:03 +0000 butterfly27 6573@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p><center>พรุ่งนี้ฉันจะรักเธอ</center></p> <p><em><li>‘แม้วันนี้จะไม่ได้เป็นดั่งที่ใจเราปรารถนา<br /> แต่พรุ่งนี้ฉันสัญญาว่า ... ฉันจะรักเธอ’</li></em></p> <p> หากฉันมีปีกบินได้เหมือนนก ฉันคงล่องลอยไปให้ไกลสุดหล้าฟ้าสีคราม ฉันจะบินไปให้ถึงสุดขอบฟ้าของแต่ละฝั่ง แล้วขับขานบทเพลงที่แสนไพเราะ </p> <p>แต่ทว่าในความเป็นจริงแล้วฉันไม่ได้เป็นนก ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถบินได้ ฉันไม่มีปีกดังนั้นฉันจึงไม่อาจจะไปยังสุดขอบฟ้า ฉันร้องเพลงได้แต่ฉันไม่อาจขับขานบทเพลงที่แสนไพเราะ</p> <p> เบื้องหน้าของฉันไม่ใช่ท้องฟ้าสีคราม ไม่มีนิยามแห่งความฝันใดใดที่จะช่วยโอบอุ้มหัวใจดวงน้อยของฉันให้โบยบินไปได้ไกลไปกว่าที่เป็นอยู่นี้ได้เลย ความรักที่ฉันปรารถนามันอยู่ไกลจนสุดที่จะเอื้อมมือไปถึง หากแต่ทว่าหัวใจนั้นก็ไม่อาจจะหยุดรักได้เลย</p> <p>………………………………….</p> <p>“ เป็นยังไงบ้างน้องลิล ดีขึ้นหรือยังคะ “ เสียงหวานใสของนภาลัยหญิงสาวหน้าตาสวยงาม ใบหน้าของเธอดูสดใสแก้มสีแดงระเรื่อ ดวงตากลมโตราวกับไข่มุก จมูกโด่งได้รูป ปากบางสีชมพู และผมยาวสีดำสนิทดุจแพรไหม</p> <p>“ .... “ ลลิลทิพย์ไม่ได้ตอบคำถามแต่อย่างใด แววตาของเธอดูเลื่อนลอยและเต็มไปด้วยความปวดร้าว เธอพยายามไม่มองสบตากับหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วเธออยากยิ้มอยากสัมผัสมากจนแทบทนไม่ไหว</p> <p>ลลิลทิพย์ หญิงสาวหน้าตาดีคมขำ เธอมีดวงตากลมโตและออกไปทางพวกแขก จมูกโด่งเป็นสัน ปากเรียวบางได้รูป มีผิวสีน้ำผึ้ง และมีผมดำสนิทยาวประบ่า</p> <p>“ ยังปวดหัวอยู่หรือเปล่าคะ “ นภาลัยพูดพลางเอื้อมมือไปแตะที่หน้าผากของลลิลทิพย์ แววตาของเธออ่อนโยนและเต็มไปด้วยความห่วงใย “ ยังอุ่น ๆ อยู่เลยนะคะ พี่ว่าน้องลิลต้องพักผ่อนเยอะ ๆ นะคะ “ เธอยังคงพูดต่อไป โดยไม่ได้สนใจสายตาที่แสดงถึงความไม่พอใจของลลิลทิพย์แต่อย่างใด</p> <p>“ ออกไป “ ลลิลทิพย์พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างดัง เธอแสดงท่าทางเกรี้ยวกราดกับนภาลัยออกมาทั้งทางคำพูดและการกระทำ “ ออกไปได้แล้ว อย่ามายุ่งกับลิล “ เสียงร้องนั้นดังมากยิ่งขึ้น อีกทั้งลลิลทิพย์ยังผลักนภาลัยอย่างแรงเพื่อให้ห่างออกไปจากตัวเธอ</p> <p>“ พี่เป็นห่วงน้องลิลนะคะ ทำไม .. ไม่เป็นไรคะ ถ้าน้องลิลไม่อยากเจอหน้าพี่ พี่ก็จะไป แต่พี่ขอร้องเพียงอย่างเดียว น้องลิลอย่าทำร้ายตัวเองอีกเลย “ นภาลัยพูดเสร็จจึงหันหลังเดินออกจากห้องไป เธอพาหัวใจที่บอบช้ำของตนเองออกจากห้องไปอย่างเจ็บปวดรวดร้าว</p> <p><em>ลลิลทิพย์มองตามแผ่นหลังอันบอบบางของนภาลัยไปด้วยความรู้สึกไหวหวั่น ใจหนึ่งเธออยากร้องเรียกให้นภาลัยกลับมาและกล่าวคำขอโทษ หากแต่ว่าอีกใจหนึ่งเธออยากที่จะยุติเรื่องราวระหว่างเธอกับนภาลัยไว้แต่เพียงเท่านี้ เพราะเรื่องทุกอย่างมันคือ ... สิ่งที่สมควรจะทำ</em><strong></p> <p> เรื่องระหว่างเธอกับนภาลัยไม่ควรจะเกิดขึ้นแต่แรกแล้ว หากว่าไม่ใช่เพราะวันนั้น เธออาจจะตัดใจไม่บอกความรู้สึกของเธอออกไป และในเวลานี้เธออาจจะสามารถพูดคุยและหัวเราะกับนภาลัยได้ …. มากกว่านี้</p> <p>...................................</p> <p>ในวันแรกที่ลลิลทิพย์ก้าวเข้าไปในที่ทำงานของเธอในฐานะเด็กใหม่ และวันนั้นเองที่เธอได้เจอกับนภาลัย ซึ่งเป็นรุ่นพี่ที่บริษัทเดียวกัน และบังเอิญจับพลัดจับพลูให้นภาลัยมาเป็นพี่เลี้ยงคอยสอนงานในขั้นตอนแรกให้กับเธอ</p> <p>ความอ่อนโยน และจริงใจของนภาลัยทำให้ลลิลทิพย์รู้สึกดี และมีความสุขในการไปทำงาน แม้ว่างานที่เธอได้รับนั้นจะค่อนข้างยาก แต่เธอก็พยายามที่จะเรียนรู้และทำให้ดีที่สุด เพราะเธออยากได้รับรอยยิ้มและคำชมจากพี่นภาลัยยามที่งานของเธอทำออกมาได้ดี</p> <p>“ น้องลิลเก่งจังเลยค่ะ พี่ภาเพิ่งสอนเรื่องนี้ไปได้ไม่กี่วัน ดูสิทำได้คล่องและดูดีกว่าพี่เสียอีก “ เสียงหวานใสและจริงใจของนภาลัยที่กล่าวชมงานของลลิลทิพย์ แววตาของนภาลัยดูอ่อนโยน</p> <p>“ ไม่หรอกค่ะ ที่งานนี้ออกมาดีเพราะว่าพี่ภาสอนดีต่างหากคะ “ ลลิลทิพย์ตอบกลับ เธอพยายามหลบสายตาจากนภาลัย เพราะกลัวว่าหากเธอสบตาไปมากกว่านั้นหัวใจของเธออาจจะต้องหวั่นไหวมากยิ่งขึ้น และเธออาจจะแสดงความรู้สึกต่าง ๆ ออกมาทางสายตาได้หมด เธอมักเก็บความรู้สึกต่าง ๆ ไม่อยู่มาตั้งแต่เด็กแล้ว </p> <p>สิ่งที่ลลิลทิพย์ชอบมากที่สุดคือเวลาที่นภาลัยยื่นมือมาลูบผมเธอเบา ๆเธอรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นของสัมผัสนั้นจนกลายเป็นความปรารถนาอย่างแรงกล้า ทุกครั้งที่เธอถูกนภาลัยทำแบบนั้นเธอจะรู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบเต็มไปด้วยความหอมหวานของไออุ่นแห่งรัก</p> <p>แม้จะเป็นเพียงความรู้สึกของเธอฝ่ายเดียว แต่เพียงเท่านี้ลลิลทิพย์ก็พอใจแล้ว เธอมักจะยิ้มและแสดงท่าทางดีใจเหมือนเด็กทุกครั้งที่อยู่ต่อหน้านภาลัย และเธอก็พอใจที่จะทำเช่นนั้น</p> <p>ความรักของเธอและนภาลัยเริ่มก่อตัวขึ้นมาทีละนิด เริ่มแรกจากเพียงแค่รุ่นพี่รุ่นน้องที่ทำงาน และขยับมาเป็นพี่สาวน้องสาว จนกระทั่งแปรเปลี่ยนเป็นคนรัก</p> <p>…………………………………..</p> <p>“ ลิล เอ่อ ... ลิลไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดีนะคะพี่ภา ความจริงแล้ว ... “ ลลิลทิพย์แสดงท่าทางอ้ำอึ่งเมื่อคิดถึงสิ่งที่เธอต้องการพูดออกมาในขณะที่อยู่ในห้องพักกับนภาลัยเพียงลำพัง</p> <p>“ มีอะไรหรือเปล่าคะน้องลิล “ นภาลัยยิ้มพลางถามด้วยน้ำเสียงหวานใส มือเรียวยาวของเธอเอื้อมไปปัดเส้นผมของลลิลทิพย์ที่เลื่อนลงมาปิดใบหน้าอย่างแผ่วเบา ก่อนจะค่อย ๆ ลูบแก้มสีแดงระเรื่อของลลิลทิพย์ช้า ๆ และนุ่มนวล สัมผัสที่เธอมอบให้นั้นเต็มไปด้วยความอบอุ่น จนทำให้หัวใจของลลิลทิพย์สั่นไหวมากยิ่งขึ้น</p> <p>“ คือ ... ลิล อยากกล่าว อวยพรวันเกิดของพี่ภานะคะ ลิลขอให้พี่ภามีความสุข และสมหวังในทุกสิ่งที่ปรารถนานะคะ “ ลลิลทิพย์ไม่กล้าพูดสิ่งที่เธอคิดออกมา และเปลี่ยนเป็นพูดอวยพรวันเกิดให้กับนภาลัยแทน</p> <p>“อย่างนั้นพี่ก็ขอให้พรนี้คืนกลับสู่น้องลิลด้วยนะคะ “ นภาลัยพูดด้วยน้ำเสียงหวานใส แววตาของเธอเปล่งประกายดูงดงามมากยิ่งขึ้น เธอยังคงลูบแก้มของลลิลทิพย์อยู่ และเริ่มที่จะเลื่อนมือลงมาที่ริมฝีปากบางได้รูปของลลิลทิพย์ช้า ๆ และแผ่วเบา เธอลูบมือไปมาที่ริมฝีปากนั้นอยู่เนิ่นนาน</p> <p>“ ค่ะ .. คือว่า ... “ ลลิลทิพย์พยายามจะพูดอะไรออกมา แต่ทว่าเธอก็มิอาจจะทำได้ เพราะริมฝีปากบางได้รูปของเธอถูกประกบด้วยริมฝีปากอีกอันหนึ่งเอาไว้</p> <p>ราวกับว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานเป็นปี แต่ทว่าในความเป็นจริงแล้ว ลลิลทิพย์ตกใจและรีบผละถอยหนีออกจากสัมผัสที่นภาลัยมอบให้ สัมผัสอันอบอุ่นนั้นยังคงติดตรึงอยู่ ใบหน้าของลลิลทิพย์นั้นดูตกใจและแทบไม่เชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น เธอรู้สึกสับสนระคนดีใจอยูลึก ๆ</p> <p>“ พี่คงไม่ได้ทำให้น้องลิลตกใจนะคะ “ นภาลัยยังคงพูดด้วยน้ำเสียงหวานใสและไม่มีท่าทางแปลกไปแต่อย่างใด ราวกับเรื่องที่เพิ่งทำลงไปเป็นเรื่องปกติธรรมดา ไม่ได้มีความหมายอะไรมากนัก</p> <p>“ ปะ ... เปล่าค่ะ คือลิลไม่คิดว่า .. “</p> <p>“ ไม่คิดว่าอะไรหรือคะ .. “ นภาลัยถามย้อนกลับเหมือนกับเธอไม่เข้าเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริง แววตาของเธอดูใสซื่อ แต่ดูสุกประกายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน </p> <p>ลลิลทิพย์พยายามทบทวนเรื่องที่เกิดภายในใจ เธอเฝ้าเพียรถามว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในเวลานี้คืออะไร เธอกำลังถูกล้อเล่น หรือมันคือความจริงที่เธอก็ต้องการ มันคือความรักใช่หรือไม่ และนั่นหมายความว่าความรู้สึกที่มีในหัวใจของพวกเธอ ... ตรงกัน </p> <p><em>เราควรพูดบอกไปตามตรงดีไหมลิล แต่ ..หากว่ามันไม่เป็นอย่างที่คิดเราอาจจะต้องสูญเสียพี่ภาไป ... ตลอดกาล </em></p> <p>ลลิลทิพย์คิดในใจ และในที่สุดเธอก็ตัดสินใจเลือกที่จะทำตามที่ใจของเธอเรียกร้อง เธอมองสบตาของนภาลัย ก่อนจะค่อย ๆ กลั่นกรองคำพูดออกมาจากหัวใจ </p> <p>“ ลิลรักพี่ภานะคะ “ ทุกถ้อยคำของลลิลทิพย์นั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกที่แท้จริงและมันถูกถ่ายทอดออกมาจากส่วนลึกของก้นบึ้งของหัวใจเธอ</p> <p>นภาลัยยิ้มรับกับคำพูดเหล่านั้นก่อนจะก้มลงประทับริมฝีปากของเธอกับลลิลทิพย์อีกครั้ง สัมผัสครั้งนี้เนิ่นนานและนุ่มนวลกว่าเมื่อสักครู่ที่ผ่านมา ความหอมหวานในรสรักทำให้ทั้งสองปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือความผิดชอบชั่วดีและสิ่งที่จะตามมาในวันข้างหน้าอย่างง่ายดาย</p> <p><em>เวลาแสนสุขมักผ่านไปอย่างรวดเร็ว และแล้ววันสุดท้ายที่หัวใจของเธอแตกสลาย เมื่อนภาลัยขอตัดความสัมพันธ์ของเธอทั้งสองทิ้งไป ...<br /> </em></p> <p>ลลิลทิพย์ทนไม่ได้ที่จะต้องพบเจอกับสภาพที่เป็นอยู่ เธอลาออกจากบริษัทเพราะทนความเย็นชาของนภาลัยไม่ได้ เธอทนสภาพสายตาและคำติฉินนินทาเรื่องของเธอกับนภาลัยได้ แต่สิ่งเดียวที่เธอทนไม่ได้คือ ..การแสดงว่าหมดรักต่อเธอไปแล้วของนภาลัย และนั่นคือ ..สิ่งเดียวที่เธอรับไม่ได้ </p> <p>“ ทำไม ทำไม เรื่องทุกอย่างต้องเป็นแบบนี้ ลิลรักพี่ภานะคะ ลิลรักพี่ภามาก “ ลลิลทิพย์ก้มหน้าซบฝ่ามือตัวเองก่อนจะร้องไห้ออกมาด้วยความรู้สึกเศร้าใจอย่างที่สุด “ มันจบลงจริง ๆ แล้ว ... ใช่ไหม “</p> <p>……………………………</p> <p>นภาลัยเดินออกจากห้องพักของลลิลทิพย์ด้วยความรู้สึกเสียใจ เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นมาเป็นเพราะเธอเพียงคนเดียว เพราะความเห็นแก่ตัวและความหวาดกลัวต่อสายตาของคนรอบข้างทำให้เธอตัดสินใจที่จะยุติความสัมพันธ์ที่มากกว่าคำว่าพี่กับน้องระหว่างเธอกับลลิลทิพย์ลงไปด้วยความรู้สึกเจ็บปวด</p> <p>เวลากว่า ครึ่งปีที่เธอบอกเลิกกับลลิลทิพย์ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นมาเลย เธอไม่ได้ภูมิใจที่ได้ทำเช่นนั้น อาจจะถูกที่ไม่มีสายตาของคนรอบข้างที่มองดูเธอราวกับตัวประหลาด แต่ถึงจะถูกทำเช่นนั้นเธอก็อาจจะไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว</p> <p><em>จะเป็นไรไปล่ะ หากจะต้องเจ็บมากกว่านี้ เพราะเรื่องทุกอย่างมันเป็นความผิดของเราเองไม่ใช่หรือไง</em> </p> <p>นภาลัยคิดขึ้นในใจ เธอรู้สึกเช่นนั้นจริง ๆ และนั่นเป็นสิ่งที่ทำให้เธออยากที่จะกลับไปคืนดีกับลลิลทิพย์อีกครั้ง และเธอจะไม่หวั่นเกรงกับคำพูดและการกระทำของคนรอบข้างอีกแล้ว แต่ ... เธอรู้ว่าสิ่งที่เธอได้ทำกับลลิลทิพย์นั้นมันเลวร้ายเกินกว่าที่จะทำให้เธอกล้ากับไปบอกว่า ... เธอยังคงรักและต้องการที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม</p> <p>“ พี่ภาคะ ดูนี่สิ สวยหรือเปล่าคะ ลิลทำให้พี่ภานะ “ ลลิลทิพย์พูดขึ้นมาทันทีเห็นนภาลัยเดินเข้าในห้องพัก ห้องที่ทั้งสองอยู่ร่วมกันมาตลอดระยะเวลา 3 ปี ในมือของลลิลทิพย์คือ สร้อยข้อมือที่ลลิลทิพย์ร้อยขึ้นมาให้เธอ หินสีต่าง ๆ ถูกร้อยขึ้นแต่ละอันด้วยความรักเพื่อให้คนที่ตนเองรักอย่างสุดซึ้ง</p> <p>“ น้องลิลฟังพี่นะคะ คือ...พี่ก็ไม่อยากพูดแบบนี้ แต่ ...พี่คิดว่าเราสองคนคงเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้ เอ่อ .... พี่คิดว่าลิลคงจะเข้าใจว่า ... “ นภาลัยหยุดพูด เมื่อคิดได้ว่าประโยคต่อมาที่เธอจะพูดออกไปนั้น มันอาจจะทำร้ายต่อความรู้สึกของทั้งเธอและลลิลทิพย์มาก </p> <p>สร้อยในมือของลลิลทิพย์ล่วงหล่นลงกับพื้น และมันก็แตกกระจัดกระจายออกจากกันเช่นเดียวกันกับความรักระหว่างเธอทั้งสองคน</p> <p>“ พี่ภา ! ทำไมพูดแบบนี้ล่ะคะ ไม่จริงใช่ไหม พี่ภากำลังล้อลิลเล่น “ ลลิลทิพย์พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ในตอนนี้ที่ดวงตากลมโตของเธอนั้นเริ่มมีหยดน้ำตาคลออยู่</p> <p>“ พี่ขอโทษ พี่ขอโทษ “ นภาลัยพูดเสร็จก็วิ่งออกจากห้องพักของเธอและลลิลทิพย์ไป และทิ้งเรื่องราวทุกอย่างไว้กับลลิลทิพย์</p> <p>หลังจากที่นภาลัยบอกเลิกกับลลิลทิพย์ เธอพยายามเลี่ยงที่จะเจอกันมากที่สุด ข้าวของเครื่องใช้ทุกอย่างของเธอยังถูกทิ้งเอาไว้ที่ห้องซึ่งผูกพันด้วยความทรงจำที่ดีระหว่างเธอและลลิลทิพย์ </p> <p>นภาลัยไม่อยากกลับไปเอาข้าวของเหล่านั้น เพราะเธอกลัวที่จะทำใจไม่ได้เมื่อเห็นสิ่งของที่เคยเป็นความทรงจำ เธอพยายามปฏิเสธและกดทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้ในก้นบึ้งของหัวใจ</p> <p>นภาลัยพยายามทำเย็นชาและเลี่ยงที่จะกับลลิลทิพย์ที่บริษัท แม้ว่าบ่อยครั้งที่สายตาของเธอยังพยายามไล่ตามร่างเล็ก ๆ ของหญิงสาวที่เธอรักอย่างสุดหัวใจ บ่อยครั้งที่เธออยากเข้าไปหาและกล่าวทักทาย ยิ้มและลูบที่ผมอันอ่อนนุ่มนั้น แต่ทว่าเธอก็ต้องพยายามหักห้ามใจ เมื่อพบสายตาที่จ้องจับผิดจากเพื่อนร่วมงาน</p> <p>ความรักระหว่างผู้หญิงกับผู้หญิงแม้ไม่ใช่เรื่องที่ผิด แต่ทว่าก็ไม่ใช่เรื่องที่จะถูกมองว่าสมควร สายตาของคนรอบข้างทำให้นภาลัยหวาดกลัว เธอรู้สึกราวกับว่าสายตาของคนเหล่านั้นเป็นมีดที่จะเข้ามากรีดแทงใจของเธอ</p> <p>“ อย่ารัก... อย่าคิดถึง... อย่ามองนะภา เธอต้องทำได้สิ “ นภาลัยพยายามพูดเตือนตนเองยามที่เธออยากเข้าไปใกล้กับลลิลทิพย์ ถ้าหากว่าไม่มีเรื่องข่าวลือระหว่างเธอกับลลิลทิพย์หนาหูขึ้นทุกวัน เธอก็คงไม่ต้องทำเช่นนี้ ไม่ต้องเลือกที่จะเดินจากกันไปคนละทางทั้งที่หัวใจนั้นยังปรารถนาซึ่งกันและกัน</p> <p>บ่อยครั้งที่เธอได้ยินข่าวซุบซิบกันเรื่องเธอกับลลิลทิพย์ เธอรู้สึกเหมือนเป็นจำเลยที่ทำผิดข้อหาร้ายแรง เหมือนเป็นฆาตกรที่เพิ่งฆ่าคนมาอย่างโหดร้าย คำพูดเหล่านั้นทิ่มแทงใจเธอมากขึ้นทุกวัน ทุกวัน จนกระทั่งเธอต้องตัดสินใจที่จะยุติเรื่องราวที่เป็นข้อสนทนาเหล่านั้นไป</p> <p>“ พี่ก็ไม่อยากให้เรื่องทุกอย่างเป็นแบบนี้หรอกนะลิล แต่ ... พรุ่งนี้ของเรามันมีแต่ความว่างเปล่า “ น้ำเสียงของเธอฟังดูอ่อนล้าและสิ้นหวัง</p> <p> เมื่อเธอรู้ว่าลลิลทิพย์ประชดกับความรักโดยไม่ยอมดูแลตัวเองจนล้มป่วยไป ความจริงแล้วเธอก็คิดอยากจะหนีปัญหาทุกด้วยการฆ่าตัวตาย หากแต่เธอไม่อยากที่จะกดดันลลิลทิพย์ด้วยการกระทำเช่นนี้อีกแล้ว</p> <p>...............................................</p> <p>ในระหว่างที่ลลิลทิพย์ป่วยอยู่ นภาลัยพยายามไปเยี่ยมและดูแล แต่ทว่าการตอบรับของลลิลทิพย์นั้นคือการไล่เธอไป แม้จะรู้สึกเจ็บปวดทุกครั้งที่ถูกทำเช่นนั้นแต่นภาลัยก็ยังคอยไปเยี่ยมอยู่เสมอ จนกระทั่งลลิลทิพย์หายดีและกลับไปทำงานได้ตามปกติ</p> <p>แม้ว่าในวันนี้ความรักของเธอและลลิลทิพย์จะถูกกั้นขวางเอาไว้เพียงเพราะเส้นด้ายบาง ๆ ของคนรอบข้างและความรู้สึกผิดในการกระทำที่ผ่านมาของนภาลัยที่มีต่อลลิลทิพย์</p> <p>เรื่องราวทุกอย่างที่ผ่านมาดูเหมือนจะเป็นเส้นขนานที่ทำให้ความรักของทั้งสองนั้นไม่มีทางสมหวังได้เลย .. ไม่ว่าจะต้องการเช่นนั้นหรือไม่</p> <p>แต่ ..... หัวใจของทั้งสองยังคงผูกพัน และรอวันที่จะกลับมาสานต่อกันอีกครั้ง นภาลัยไม่เคยเปิดใจให้กับใคร และเช่นเดียวกับลลิลทิพย์ที่ยังคงปิดกั้นความรู้สึกของเธอเอาไว้กับคนที่คอยจะเข้ามาในชีวิตของเธอ</p> <p>ในวันข้างหน้าทุกสิ่งทุกอย่างอาจจะดีขึ้นหรือไม่ก็เลวร้ายลงกว่านี้ หากแต่นภาลัยก็ให้สัญญากับตนเองเอาไว้ว่า ... ไม่ว่าลลิลทิพย์จะให้อภัยเธอหรือไม่ก็ตาม แต่ทว่า ....</p> <p><li>พรุ่งนี้เธอจะกล้าที่จะกลับไปบอกว่า .....ฉันรักเธอ รักเธอทุกลมหายใจ และจะรักตลอดไปตราบจนชั่วชีวิตที่เหลืออยู่ แม้จะรู้ว่ามันอาจจะไม่มีทางเป็นไปได้เลย</li></strong> </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=85#post-4206 Wed, 04 Nov 2009 20:25:24 +0000 iam.mam 4206@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>หลายคนส่งเมล์มาบอกว่าอยากเป็นนักเขียน<br /> ขอบอกว่า...ไม่ยากเลย<br /> ทุกคนมีสิทธิ์เป็นนักเขียนของสำนักพิมพ์ฟรีเลิฟ<br /> ขอเพียงแค่...เริ่มต้นเขียน<br /> และเมื่อเขียนจบ...ส่งต้นฉบับมาให้พี่พิจารณาได้เลย</p> <p>กติกา<br /> 1.ต้นฉบับพิมพ์ด้วยภาษาที่ถูกต้อง ไม่ใช่คำวัยรุ่นที่สะกดผิดมากมายเหมือนอย่างเวลาแชทกัน<br /> 2.ต้นฉบับพิมพ์ด้วยขนาดฟร้อน 14<br /> 3.ต้นฉบับมีความยาวอยู่ที่จำนวน 65-75 หน้า A4<br /> 4.ต้นฉบับต้องเขียนขึ้นด้วยตัวเอง ไม่ลอกเลียนแบบ หรือก๊อปปี้มาจากใคร<br /> 5.ส่งต้นฉบับมาได้ที่ <a href="mailto:freelove2007@hotmail.com">freelove2007@hotmail.com</a></p> <p>ส่วนใครที่ยังกล้า ๆ กลัว ๆ<br /> อยู่ในช่วงที่กำลังเริ่มต้นเขียน<br /> ลองโพสต์เรื่องแบ่งปันให้เพื่อน ๆ ได้อ่านกันที่นี้ได้เลย<br /> ถ้าเรื่องใครสนุก ถูกใจเพื่อน ๆ<br /> อาจได้รับการติดต่อนำมาพิมพ์เป็นหนังสือวางโชว์ตัวหราอยู่บนแผงหนังสือก็ได้นะ</p> <p>เป็นกำลังใจให้นักเขียนหน้าใหม่ทุกคน<br /> สู้สู้!! </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=143#post-6331 Thu, 08 Apr 2010 19:39:30 +0000 A-SATHZ 6331@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>บทนำเรื่อง<br /> คนบางคน ที่เคยอยู่ในสายตาของคุณทุกวัน<br /> คุณเคยคิดบ้างมั๊ยว่า ? ถ้าเกิดวันนึง คน ๆ นั้นหายไป คุณจะเป็นยังไง ? จะยังยิ้มได้ หัวเราะได้ จะยังมีความสุขอยู่อีกมั๊ย ?<br /> แล้วถ้าหากวันที่คน ๆ นั้นหายไป คุณเกิดความรู้สึกที่ว่า ทำไมที่ผ่านมาคุณไม่ดูแลเค้าคนนั้นให้ดี ๆ ทำไมไม่ทำให้มันดีกว่านี้ ...ถามตัวเองสิว่า ? มาคิดได้ตอนนี้น่ะ ไม่เรียกว่าสายไปแล้วหรอกเหรอ</p> <p> คนบางคนกับเวลาบางเวลา อาจจะไม่เคยมีค่าในสายตตาของคุณเลย ไม่ใช่เพราะคุณมองไม่เห็น แต่เป็นเพราะคุณต้องการจะมองข้ามเค้าไปต่างหากล่ะ ? หรือจะเถียงว่าไม่จริง<br /> คำว่า “ รักแท้ ” ไม่ใช่จะเกิดขึ้นมากับคนทุกคนได้นะ<br /> แต่เมื่อมันเกิดขึ้นมาแล้วทำไมคุณถึงรักษามันไม่ได้ ? ทั้ง ๆ ที่คุณใช้เวลาเกือบทั้งชีวิตเพื่อเฝ้าคอยมัน</p> <p> จงอย่าอาย... ถ้าคิดจะรักใครสักคน<br /> จงเชื่อมั่นในตัวเค้า... เหมือนกับที่เคาเชื่อมั่นในตัวคุณสิ แล้วจะรู้ว่า..<br /> รักที่สดใสน่ะ ไม่ได้อยู่ไกลเลย มันก็อยู่รอบ ๆ ตัวคุณนั่นเองแหละน่า ^^ </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=86#post-4222 Wed, 04 Nov 2009 22:12:31 +0000 nutkwang 4222@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>พี่กานต์<br /> รีบ ๆๆ เขียนผลงานดีดีออกมาอีกเร็วววววววว<br /> รออ่านอยู่นะ<br /> <a href="http://upload.mwake.com/v3.php?id=q6/P74DOk1X34.jpg"><img src="http://upload.mwake.com/images_xxx/q6/P74DOk1X34.jpg"></a><font size="1"><a href="http://game.mwake.com">เกมส์</a> <a href="http://game.mwake.com/">เกมส์ออนไลน์</a> <a href="http://game.mwake.com/category/4/เกมส์มันๆ/">เกมส์มันๆ</a></font> </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=150#post-6435 Sat, 08 May 2010 18:54:25 +0000 iam.mam 6435@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>สวัสดีชาวฟรีเลิฟทู้กทู้กคน<br /> ไม่ได้แวะเข้ามาทักทายทายทัก<br /> ส่งความคิดถึงถึงทุกๆคนนานมากกกกก<br /> ยังจำกันได้อยู่หรือเปล่าเอ่ย<br /> ยังเข้ามาดูแลบ้านหลังน้อยหลังนี้กันอยู่เปล่า<br /> ถึงพี่จะไม่ได้เข้ามา แต่ก็ส่งพี่เจนนี่เป็นตัวแทนเข้ามาดูแลกันอยู่เป็นประจำน้า<br /> ว่าแต่ว่าถึงไม่ได้แวะมาก็คิดถึงทุกคนอยู่เป็นประจำ<br /> ต่อจากนี้ไปจะพยายามเข้ามาบ่อยๆ น้า<br /> คิดถึงทุกคนมาก ๆๆๆๆๆๆๆ<br /> เดือนเมษายนฟรีเลิฟออกเลท<br /> ไหลยาวตามสายน้ำแห่งสงกรานต์มาจนถึงเดือนพฤษภาคม<br /> แฟน ๆ ที่สมัครเป็นสมาชิกประจำอย่าตกใจไปฟรีเลิฟไม่ได้หายไปไหน<br /> ฟรีเลิฟยังอยู่นะจ๊ะ<br /> เพียงแต่ออกเลทมาเดือนพ.ค.แต่ของเดือนพ.ค.ก็ยังมีอยู่เช่นเคย<br /> กลางเดือนพ.ค.จะได้อ่้านเล่มของเดือนเมษายนกัน<br /> ส่วนเล่มของเดือนพ.ค.ก็จะได้อ่านประมาณปลายเดือนพ.ค.นะจ๊ะ<br /> เพราะฉะนั้นเดือนนี้เหมือนว่าได้อ่านควบสองเล่มเลยทมีเดียว</p> <p>ใครยังไม่ได้สมัครเป็นสมาชิกฟรีเลิฟแบบรายเดือน<br /> รีบสมัครด่วนที่ 026643470<br /> ติดต่อพี่เจนเลยน้า<br /> สมัครตอนนี้ได้ราคาพิเศษ<br /> คืออราคาเดิมไม่มีขึ้นราคาแม้ว่าฟรีเลิฟสเปเชี่ยลที่เรามีออกเดือนเว้นเดือนจะมีราคาเล่มละ 250 บาทก็ตามที<br /> แต่เร็ว ๆ นี้ถ้าน้องๆยังไม่รีบสมัคร มีการปรับราคาการสมัครสมาชิกขึ้นจะหาว่าพี่แหม่มไม่เตือนน้า<br /> สมัครสมาชิกรายเดือนตอนนี้คุ้มมาก ๆ เพราะได้ราคาเก่า แถมได้หนังสือเพิ่มในมูลค่าที่เพิ่มขึ้นมากมาย และได้ที่คั่นหนังสือทุกเล่มทุกแบบ ส่งตรงถึงบ้านเลยด้วยเป็นยังไงละ<br /> บอกแล้วพิเศษๆแบบนี้เพื่อชาวฟรีเลิฟเท่านั้น</p> <p>ตอนนี้อากาศร้อนมาก ๆ<br /> แต่อย่าใจร้อนกันน้า<br /> หาอะไรเย็นๆกินคลายร้อน พร้อมกับนอนอ่านฟรีเลิฟให้อารมณ์เย็นสบายกันไปพลางๆ<br /> แล้วจะแวะมาคุยใหม่น้า<br /> คิดถึงทุกคนมากๆๆ<br /> ขอกอดที<br /> ^ ^ </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=48#post-2872 Thu, 08 Oct 2009 16:54:29 +0000 Moo-Opor 2872@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>ขอ hi5 นะคะ</p> <p>แล้วเด๋วจะแอดไปนะคะ ^^ </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=153#post-6447 Mon, 10 May 2010 17:08:37 +0000 jennyjira 6447@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p><a href="http://www.uppicweb.com/show.php?id=6399737c9ca4d35499192cf6823e2bdd"><img src="http://www.uppicweb.com/x/i/il/s4ud6.jpg"></a><br /> <font size="1">Thanks: <a href="http://www.myuppic.com">��纽ҡ�ٻ</a> <a href="http://www.thaihostweb.com">hosting �ҤҶ١</a></font></p> <p>ราคา 250 Baht<br /> By TepiN</p> <p>เรื่องราวความรักวุ่น ๆ ในร้านกาแฟเกิดขึ้นท่ามกลางกลิ่นละมุนของความรัก<br /> คละคลุ้งอบอวลผสมกลิ่นหอมของกาแฟ<br /> “อิง” กับ “แพร” คู่รักที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมีสิ่งใดทำให้ทั้งคู่แยกจากกันได้<br /> แต่เมื่อ “ปอ” เดินเข้ามาในชีวิตทั้งคู่...เรื่องที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น<br /> น้ำตาที่เกิดจากรักครั้งนี้ จะจบลงด้วยรอยยิ้มได้หรือไม่...ต้องติดตาม </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=151#post-6437 Sat, 08 May 2010 18:59:08 +0000 iam.mam 6437@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>นานๆ แวะมาทักทายน้องๆที<br /> พี่แหม่มมีของมาแจกด้วย<br /> แต่แจกกันเฉยๆ ก็ไม่สนุกดิเนอะ<br /> เพราะฉะนั้นมาหาอะไรๆสนุก ๆ เล่นกันหน่อยดีกว่า<br /> ใครอยากเล่นอะไรสนุกๆ กะพี่แหม่มยกมือขึ้นคร้าบบบบ โย่โย่<br /> ...<br /> กติกามีอยู่ว่า...<br /> ใครผ่านแผงหนังสือจะร้านเล็กร้านใหญ่ร้านไหนก็ได้<br /> แบบว่าผ่านไปแล้วเห็นหนังสือฟรีเลิฟไม่ว่าจะเป็นเล่มไหนก็ตาม<br /> หยิบมือถือขึ้นมากดแชะเก็บรูปมาแปะอวดกันหน่อย<br /> ใต้รูปช่วยระบุด้วยว่าชื่อร้านอะไร สาขาไหน ตั้งอยู่แถวไหน<br /> ใครถ่ายมาแปะโชว์เพื่อน ๆ ได้ยิ่งมากราคายิ่งเยอะ<br /> แปะโชว์กันในกระทู้นี้เลยน้า<br /> 18 มิถุนายน พี่แหม่มจะมาประกาศผลว่าใครบ้างที่ได้รางวัล<br /> และรางวัลที่ได้นั่นคืออะไร</p> <p>รีบถ่าย รีบโพสโชว์กันเลยยยย </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=2#post-2 Tue, 18 Aug 2009 01:38:37 +0000 iam.mam 2@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>สวัสดีทุก ๆ คน<br /> หลังจากที่ทักทายพูดคุยกันอยู่ที่ <a href="http://freelove2007@hotmail.com" rel="nofollow">http://freelove2007@hotmail.com</a> กันมาพักใหญ่<br /> วันนี้พี่สร้างบ้านหลังใหม่<br /> ใหญ่กว่าเดิมนิดนึง แต่อบอุ่นกว่าเดิมมากมาย<br /> เพื่อให้ทุกคนได้เข้ามาพูดคุย ทักทาย ทำความรู้จักกันให้มากยิ่งขึ้น<br /> บ้านหลังนี้มีมิตรภาพที่ดีให้กับทุก ๆ คน<br /> แล้วแวะมาทักทายให้กำลังใจกันบ่อย ๆ น้า</p> <p>ที่นี้เป็นบ้านของพวกเราทุกคน<br /> มีเรื่องราวอะไรอัพเดทเก็บมาบอกเล่าแบ่งปันกันน้า<br /> มีเรื่องที่เขียนเอาไว้ อยากส่งมาพิมพ์เป็นหนังสือ<br /> แต่ยังกล้า ๆ กลัว ๆ เอามาแบ่งเพื่อน ๆ ให้อ่านกันได้เช่นกัน<br /> มีข้อเสนอแนะนำติชม...บอกได้ที่นี่เช่นกัน</p> <p>แล้วเจอกัน<br /> ^^ </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=110#post-5380 Mon, 04 Jan 2010 09:07:09 +0000 view 5380@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>หวัดดีค่ะ เพื่อนๆๆทุกคน พี่แหม่ม พี่เจน พี่เจี๊ยบ..ฯลฯ<br /> วันนี้เนี่ย วิว ขอมาเปิดกระทู้ใหม่ฉลองปีใหม่นิดส์นึงนะ อิอิ<br /> คือว่าโดน รีเวคต์ มาจาก ไอ้หนุ่มเสื้อแดงอย่างพี่ยุ่งน่ะ แหะๆๆ..<br /> ว่าขอแบบ คุยเปิดอก อะไรประมาณนี้น่ะจ๊ะ<br /> และยังมีเพื่อนๆเราในคลับนี่แหละค่ะ ที่จะเป็นที่ปรึกษาให้เอง<br /> พูดคุยกันในเรื่องที่อยากจะคุยด้านความรู้สึก เท่านั้นนะค่ะ<br /> ก็เลยจัดให้ตามคำขอซะเลย เอิ๊กกก...<br /> (กระทู้นี้ต่างจากกระทู้ ห้องคุย..หนุกหนาน นะค่ะ เรื่องที่ไม่เกี่ยวกับกระทู้นี้ก็เชิญห้องเดิมกันนะค่ะ)<br /> [b]*คือว่า กระทู้นี้ จะมีไว้ให้สำหรับสมาชิกทุกคนเลย..ที่จะต้องการ ระบายความรู้สึกในทุกรูปแบบและทุกอารมณ์ ไม่ว่าจะ ....<br /> -เศร้า มีปัญหาเรื่องความรัก ครอบครัว เพื่อน ฯลฯ<br /> -สุข ยิ้มแย้ม แฮปปี้แค่ไหน อินเลิฟแค่ไหน<br /> -เหงา คิดว่าโลกนี้จะอยู่คนเดียวตลอดไป ไม่มีใครมาเหงากับเรา..<br /> -รัก มีหลายรูปแบบ ที่อยากให้เพือนๆดูเป็นต้นแบบหรือดูเป็นแนวทาง ไม่ว่าจะดีหรือร้าย..<br /> และรวมถึงการ....<br /> บอกรักกับคนที่เราไม่กล้าบอกหรืออยากประกาศให้คนทั่วไปในคลับได้รู้ว่าเรามีรักกับใครชอบใครทั้งคนในคลับและนอกคลับ อิอิ...</p> <p>*เอาง่ายๆว่าอะไร ที่เพื่อนๆคิดว่า&quot;พิมพ์ผ่านตัวหนังสือเล็กพวกนี้แล้วรู้สึกโล่งอก รู้สึกดี สบายใจ&quot;<br /> ก็เริ่มเลย..</p> <p>-----------------------------------<br /> **ถึงบอรด์และกระทู้นี้ มันจะเป็นแค่ตัวหนังสือเล็กๆเพียงไม่กี่ตัวที่คนในคลับพิมพ์ขึ้นมา..แต่อย่างน้อยอักษรที่มาจากคนเหล่านี้มันก็ทำให้เรารู้สึกดีในช่วงหนึ่งไม่ใช่หรอ...**</p> <p>----------------------------------- </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=63#post-3948 Sun, 01 Nov 2009 17:07:35 +0000 บิ๋มชิส์ 3948@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>ทักทายยามเย็นค่ะทุกๆคน</p> <p>^^</p> <p><a href="http://www.castrolpower1club.com/content-gal-member-foto-content.php?cat=2&amp;id=102" rel="nofollow">http://www.castrolpower1club.com/content-gal-member-foto-content.php?cat=2&amp;id=102</a></p> <p>ฝากโหวตด้วยนะค่ะ<br /> โหวตได้ 3 ครั้ง/วัน ค่ะ</p> <p>To: เพิ่ลๆ ทุกคนเลยน่ะค่ะ</p> <p>ตอนนี้คะแนนบิ๋มต่ำมากเลย T T<br /> หากไม่เป็นการรบกวนเพิ่ลๆมากเกินไป,,,</p> <p>ช่วยบิ๋มเข้าไปโหวตหน่อยน่ะค่ะ</p> <p>เพิ่ลๆที่โหวตไปช่วยเม้นบอกด้วยน่ะค่ะ<br /> ขอให้เพิ่ลๆมีความสุขในทุกๆวันเลยน่ะค่ะ</p> <p>รักคลับนี้ที่สุดเลย !!! &gt;&lt;&quot;</p> <p><img src="http://img513.imageshack.us/img513/4587/88172354.jpg"> </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=40#post-2175 Wed, 30 Sep 2009 14:35:12 +0000 view 2175@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>หวัดดีคร่า พี่แหม่มและเพื่อนๆๆทุกคน..น๊าจ๊ะ..<br /> เรา วิว เจ้าเดิมจร้า....</p> <p>--*ในวันนี้ขอมาตั้งกระทู้ใหม่ดีกว่าเพราะ ว่า ...<br /> สมาชิกเราจะได้มีความสะดวกในการคุยแบบอิสระค่ะ<br /> ดีไหมจ๊ะ..เพื่อนๆๆจะคุยอะไรจะทักทายคุยอะไรก็ได้นะค่ะ..ตามสบาย..<br /> มาคุยกันในนี้ได้เลยน๊า..เอาแบบคุยกันสดๆๆเรยดีกว่าคัย ออน ปุป เข้ามาคุยกันเลยนะ</p> <p>--[b][u]**ส่วนกระทู้อื่นๆๆ พี่ ขอความร่วมมือหน่อยน๊าจ๊ะ..คือว่า<br /> กระทู้อื่น ขอว่า โพสท์แบบเรื่องที่เกี่ยวกับกระทู้นั้นๆดีกว่าน๊า..<br /> เวลาพวกเรา หรือ พี่แหม่ม หรือทีมงานมาอ่านจะได้ไม่ งง งองู กันเนอะ ดีป่ะ</p> <p>--*เอาเป็นว่าอย่าโกรธกันน๊าคร่า...อิอิ </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=141#post-6257 Sun, 04 Apr 2010 20:21:41 +0000 view 6257@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>หวัดดีคร่า<br /> วิวเองคร่า เจ้าเก่า ..ก๊ากกก<br /> พี่แหม่ม พี่เจน<br /> พี่ๆนักเขียน และเพื่อนๆทุกคนนะค่ะ<br /> อิอิ</p> <p>กระทู้นี้เปิดมารับเทศกาลกันเรยคร่า</p> <p>--สงกานต์ นี้ เพื่อนๆไปเล่นน้ำที่ไหนกันบ้างเอ่ย...--<br /> เผื่อเจอกันไงจ๊ะ อิอิ</p> <p>มาบอกกันด้วยน๊า </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=162#post-6523 Fri, 04 Jun 2010 01:30:52 +0000 nattygirl 6523@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>อยากรู้ว่าเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆทั้งหลายอ่านหนังสือของสำนักพิมพ์ฟรีเลิฟ</p> <p>เล่มไหนเป็นเล่มแรกกันบ้างคะ ^___^ </p> <p>แวะมาบอกกันหน่อยน้าาาา</p> <p>.<br /> .<br /> .<br /> .<br /> .<br /> .</p> <p><u>ตอบๆ</u> </p> <p>อ่านความรักครั้งสุดท้ายเป็นเล่มแรกคะ ^ ^ </p> http://clubfreelove.com/wp/bb/topic.php?id=82#post-4195 Wed, 04 Nov 2009 20:04:10 +0000 iam.mam 4195@http://clubfreelove.com/wp/bb/ <p>ก่อนอื่นต้องขออภัยอย่างสูงที่ปล่อยทิ้งเรื่องราวเกี่ยวกับ ฟรีเลิฟเรดิโอ เอาไว้ยาวนาน<br /> ไม่รู้ว่าน้อง ๆ รอกันจนเบื่อหรือยัง</p> <p>วันนี้ขอเริ่มต้นทุกอย่างใหม่หมด<br /> ที่ผ่านมาถือซะว่าทดลองนะจ๊ะ อิอิ<br /> ฟรีเลิฟเรดิโอ<br /> มีไว้เพื่อให้น้อง ๆ ได้มีเพลงฟังขนาดเข้ามาพูดคุยกับเพื่อน ๆ ในคลับฟรีเลิฟ<br /> ได้พูดคุย ได้ทำความรู้จักกันมากขึ้น รวมถึงได้มีโอกาสลองทำหน้าที่ดี.เจ.กันดู</p> <p>ใครสนใจอยากเป็นดี.เจ.เคยสมัครเอาไว้แล้ว<br /> ขอเอาเป็นว่ายกเลิกทั้งหมด<br /> และเริ่มสมัครใหม่กันที่กระทู้นี้นะจ๊ะ</p> <p>คุณสมบัติของผู้สมัคร<br /> 1.มีคอมพิวเตอร์อยู่ที่บ้าน<br /> - -เนื่องจากว่าพี่จะต้องส่งโปรแกรมตัวหนึ่งให้ลงในเครื่อง หากใครเล่นตามร้านเน็ตอาจจะมี<br /> ปัญหาในการลงโปรแกรมนี้ได้--<br /> 2.จะต้องมีไมค์สำหรับพูดคุยระหว่างเปิดเพลง<br /> 3.เป็นคนชอบฟังเพลง และชอบเปิดเพลงให้คนอื่นฟัง<br /> 4.เป็นคนคุยสนุก สามารถชักชวนคนฟังคุยให้สนุกไม่หลับคาหน้าคอม<br /> 5.มีเวลาว่างช่วงละไม่ต่ำกว่าครึ่งชั่วโมง</p> <p>หากใครคิดว่าตัวเองพร้อม และอยากจะเป็นหนึ่งในทีมดี.เจ.ของ ฟรีเลิฟเรดิโอ<br /> 1.โพสต์รูปตัวเองในกระทู้นี้ คนละ 1 รูปเท่านั้น (ย่อไซน์ด้วยน้า จะได้ไม่ใหญ่เกินไป)<br /> 2.ชื่อ / อายุ / การศึกษา<br /> 3.วันที่ว่างจัดรายการ<br /> 4.ช่วงเวลาที่ว่างจัดรายการ 30 นาที - 2 ชั่วโมง<br /> 5.สไตล์เพลงที่ชอบฟัง<br /> 6.แนวเพลงที่ต้องการจะเปิดให้เพื่อน ๆ ฟัง<br /> 7.รายชื่อเพลง 10 เพลงที่ตั้งใจจะเปิดให้เพื่อน ๆ ฟัง</p> <p>ป.ล.สมัครกันได้ไม่จำกัดจำนวน--เพราะเรารับจำนวนมากกก ^^ </p>